ล่าที่ปรึกษาพวกนั้นก็จากไปทีละคน อาจารย์หงผู้นี้ก็ปรากฏกายให้เห็น เขาไม่มีความตั้งใจที่จะจากไปเลยไม่เหมือนกับที่ปรึกษาพวกนั้นที่หลอกกินไปวันๆ ต่างคนต่างใช้ชีวิตของตนเอง ง
หลังถูกถอดยศเขาที่สังเกตดูอยู่ครึ่งเดือนจู่ๆ ก็มาขอพบองค์ชายรองแล้วพูดตรงประเด็นไปว่า “องค์ชายดูหมดอาลัยตายอยากเช่นนี้ท่านยอมแพ้แล้วหรือ”
ในตอนนั้นองค์ชายรองหมดสภาพจากความล้มเหลวเขาดื่มสุราทุกวัน ได้ยินอีกฝ่ายพูดเช่นนั้นก็โกรธ “ข้ายอมแพ้หรือ เป็นเสด็จพ่อต่างหากที่ทอดทิ้งข้า! ตำแหน่งอ๋องถูกริบไปแล้วหลังจากน นี้จะทำอะไรได้”
อาจารย์หงกลับพูดว่า “แม้องค์ชายจะไม่ใช่ซิ่นอ๋อง แต่ท่านก็ยังเป็นองค์ชายรองนะพ่ะย่ะค่ะ”
“แล้วอย่างไร”
“จนกว่าโลงศพจะปิดก็ไม่สามารถสรุปได้ ท่านยังมีชีวิตอยู่ แม้จะเป็นองค์ชายรอง แต่ก็ยังมีความหวัง หากท่านยังเป็นเช่นนี้ต่อไปกระหม่อมคงต้องขอลาออก” แม้เผชิญหน้ากับอารมณ์โกรธ ของอีกฝ่ายสีหน้าของอาจารย์หงนั้นก็ยังคงไม่เปลี่ยน
ในท
