ี่สุดองค์ชายรองก็สงบลงแล้วถามเขาว่า “ท่านหมายความว่าอย่างไร”
อาจารย์หงพูดว่า “องค์ชายดูแลกระหม่อมเป็นเวลาสามปี เมื่อก่อนมีความสุขสมหวังจึงไม่ต้องการกระหม่อม ตอนนี้องค์ชายตกทุกข์ได้ยาก กระหม่อมอยากตอบแทนบุญคุณองค์ชายตลอดสามปีที่ผ่านมา กระห หม่อมจะทำให้ดีที่สุดให้องค์ชายหลุดออกจากสถานการณ์ในตอนนี้ อย่างไรก็ตามเรื่องนี้จำเป็นต้องการการตัดสินใจขององค์ชาย หากองค์ชายยังทรงเป็นเช่นนี้ต่อไปกระหม่อมทำได้เพียงจากไปด ด้วยความเสียใจพ่ะย่ะค่ะ”
องค์ชายรองชะงักไปครู่หนึ่งในที่สุดเขาก็เชิญอีกฝ่ายนั่งลงแล้วถอนหายใจ
“ข้ายังคิดว่าคนในจวนล้วนจากไปประจบแอบอิงผู้มีอำนาจอื่นแล้ว เมื่อก่อนมีอำนาจแต่ละคนเดินไล่ตาม ตอนนี้สูญเสียอำนาจก็ไม่เห็นอยู่ในสายตา ผู้ที่อยู่ต่อคือผู้ที่ไร้ความทะเยอทะย ยาน อาศัยอยู่ไปวันๆ ไม่คิดว่าจะมีคนเช่นท่านอยู่ด้วยหากไม่พบเจอปัญหาคงไม่รู้ใจคน”
อาจารย์หงตอบว่า “ธรรมชาติของมนุษย์ องค์ชายรู้ดีว่าท่านไม่จำเป็นต้องใส่ใจคนพวกนั้นให้เปลืองแรง สิ่
