ยู่ในใจมีแค่ตัวเขาเองเท่านั้น ดูข้าสิ อย่างแรกเป็นเพราะคำขอของกุ้ยเฟย สองคือข้ายังมีประโยชน์อยู่”
“มีประโยชน์งั้นหรือ” เวินซิ่วอี๋ยิ่งไม่เข้าใจ แววตาที่มองอีกฝ่ายอย่างสำรวจมีความดูถูกอย่างชัดเจน
ฮุ่ยเฟยแค่มองก็รู้แล้วจึงถามด้วยรอยยิ้ม “เจ้าคิดว่าข้าไม่งดงามจึงดูถูกข้าใช่หรือไม่”
เวินซิ่วอี๋เม้มปากไม่พูดอะไร แต่ก็หมายความเช่นนั้น
ฮุ่ยเฟยหัวเราะ “เช่นนั้นข้าถามเจ้า ทุกคนในใต้หล้าล้วนทราบดีว่าเขารัก และโปรดปรานกุ้ยเฟยมาก เหตุใดถึงยังยกสนมที่ไม่เป็นที่โปรดปรานขึ้นมาเป็นครั้งคราวด้วย”
ไม่รอให้เวินซิ่วอี๋ตอบนางพูดต่อว่า “เจ้าคิดว่าเขารักผู้ใดใช่หรือไม่ หึ ใครห่วงใยเจ้าหรือไม่เจ้าสามารถสัมผัสได้ด้วยตัวเอง เขามานานเพียงนี้เห็นข้าป่วยเช่นนี้เห็นความเอาใจใส่จากเขาบ้างหรือไม่”
น้ำเสียงของฮุ่ยเฟยเย็นชา “แน่นอนว่ามีนิดหน่อยคงใช่ วังหลังมีคนมากมายเพียงนี้ ผู้เดียวที่เขารักจริงๆ คือกุ้ยเฟย แต่รักนี้ไม่บริสุทธิ์อย่างที่ผู้อื่นคิด เขามีความไม่ไว้วางใจที่อธิบายไม่ได้ต่อกุ้ยเฟย ดูเหมือนจะเชื่อว่านางจะไม่มีวันรักเขาซึ่งทำให้เขาตื่นตระหนกอยู่ตลอดเวลา
ในฐานะฮ่องเต้ซึ่งอยู่ที่สูงจะถูกผู้อื่นทำให้หวาดกลัวได้อย่างไร ดัง
