ราร่างกายอ่อนแอ จิตใจอ่อนไหว จึงล้มป่วยอีกครั้งเพคะ…”
เผยกุ้ยเฟยอยากจะถามอีกครั้ง แต่ถูกฮุ่ยเฟยพูดขัดขึ้นว่า “พอแล้ว เจ้าออกไปเถอะ”
“เหนียงเหนียง…”
“ไปเถอะ” นางในไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องถอนตัวออกไป
“ฮุ่ยเฟย…”
ฮุ่ยเฟยกุมมือเผยกุ้ยเฟยแล้วพูดเสียงเบา “อาการป่วยของข้า ข้ารู้ดี น้องสาวไม่ต้องกังวล ดูแลตัวเองดีๆ เดี๋ยวก็คงดีขึ้น”
เผยกุ้ยเฟยห่มผ้าห่มให้นางแล้วพูดเสียงเบา “พี่สาวต้องดูแลตัวเองดีๆ อากาศเย็นเช่นนี้ทำให้หายยากอยู่แล้ว ท่านต้องทานยาให้ตรงเวลา”
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งนางก็พูดขึ้นอีกว่า “เรื่องนั้นท่านวางใจเถอะ ข้าจะหาโอกาสพูดกับฝ่าบาทให้องค์ชายรองได้มาพบพี่สาว”
ฮุ่ยเฟยได้ยินเช่นนั้นนางก็น้ำตาไหลพราก “น้องสาว…”
เผยกุ้ยเฟยพูดเสียงอบอุ่น “มารดา และบุตรสื่อใจถึงกัน บุรุษจะไปเข้าใจได้อย่างไร องค์ชายรองเป็นเช่นนี้พี่สาวต้องเป็นห่วงอยู่แล้ว”
ฮุ่ยเฟยน้ำตาไหลนางบอกสิ่งที่อยู่ในใจกับอีกฝ่ายว่า “น้องสาวกล่าวเช่นนี้ข้าก็รู้สึกละอายใจ พูดตามตรงเดิมทีข้าให้ซิ่วอี๋ขอรางวัลด้วยการได้อยู่ข้างกาย และขอร้องเจ้า ไม่คิด ดว่าเด็กคนนั้นเห็นว
