ริงๆ เหนียงเหนียงช่วยทูลขอความกรุณาจากฝ่าบาทได้หรือไม่เพคะ ซิ่วอี๋ไม่กล้าเรียกร้องมาก กเกินไป มีเพียงเรื่องเดียว…ท่านอาเห็นว่าอากาศหนาวเย็นเลยเป็นห่วงท่านพี่จึงทำเครื่องแต่งกายฤดูหนาวจำนวนหนึ่ง และต้องการส่งไปที่จวนอ๋อง…เหนียงเหนียงพอจะอนุญาตหรือไม่เพคะ”
นางพูดเสียงสั่นเพราะกลัวว่าเผยกุ้ยเฟยจะโกรธซึ่งทำให้คนมองรู้สึกสงสาร
เผยกุ้ยเฟยถอนหายใจ และพูดว่า “เปิ่นกงบอกแล้วว่าไม่โทษเจ้า เจ้าลุกขึ้นเถอะ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ฝ่าบาทเพียงแค่กักบริเวณองค์ชายรอง ค่าใช้จ่ายรายวันยังคงให้เหมือนเดิม ห หากต้องการส่งเสื้อผ้าแค่ไปบอกกับว่านกงกงก็พอแล้ว”
“จริงหรือเพคะ” ดวงตาของเวินซิ่วอี๋เป็นประกาย
“จริงสิ” เผยกุ้ยเฟยหันกลับมายิ้มให้ฮุ่ยเฟย “พี่สาวกังวลเกินไปแล้ว ฝ่าบาทไม่เคยตรัสว่าไม่อนุญาตให้ส่งของให้องค์ชายรองเสียหน่อย” ฮุ่ยเฟยดูโล่งใจ และขอบคุณนาง เผยกุ้ยเฟยปล ลอบใจนางอีกไม่กี่ประโยคจากนั้นก็ขอตัวกลับ
เมื่อกลับมาถึงตำหนักเชียนชิวหลิวกงก
