แววตาของฮ่องเต้อ่อนลงเขามองไปทางฮุ่ยเฟย “หลานสาวของเจ้าช่างเฉลียวฉลาดจริงๆ ของขวัญที่เจิ้นเห็นในวันนี้ของนางโดดเด่นที่สุด”
ฮุ่ยเฟยตอบ “ทำให้ฝ่าบาท และกุ้ยเฟยยิ้มได้ไม่เสียแรงที่เด็กคนนี้คิดมาหลายวันเพคะ”
ฮ่องเต้ยิ้ม และถามว่า “เพียงแต่เจิ้นไม่เข้าใจความลึกลับนี้ ภาพปักมวลดอกไม้นี้ดึงดูดผีเสื้ออย่างไรหรือ”
ฮุ่ยเฟยยิ้ม “เจ้าบอกไปสิซิ่วอี๋”
เวินซิ่วอี๋ก้มศีรษะ และพูดว่า “ทูลฝ่าบาท เรื่องนี้ดูเหมือนน่าอัศจรรย์ใจก็จริง แต่จริงๆ แล้วค่อนข้างง่ายเพคะ ผีเสื้อนี้ถูกเลี้ยงในเรือนกระจก เมื่อวานท่านป้าสั่งให้ย้ายกลับมาจากเรือนกระจก ส่วนด้ายนั้นถูกนวดด้วยเกสรดอกไม้มาก่อนทันทีที่เปิดภาพวาด ผีเสื้อก็บินตามกลิ่นของมันมาเพคะ”
“อย่างนี้นี่เอง! ทั้งน่าทึ่ง และเรียบง่าย แต่เจ้าสามารถคิดเรื่องนี้ขึ้นมาได้นับว่าเฉลียวฉลาด เจ้ามีความตั้งใจอย่างมาก เจิ้นขอบคุณเจ้าแทนกุ้ยเฟยด้วย เจ้ามีความปรารถนาอะไรหรือไม่”
นี่เป็นการประทานรางวัล!
ฮุ่ยเฟยดีใจมากนางกำลังจะตอบ แต่จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างคาดไม่ถึงว่า “ฝ่าบาท ของขวัญชิ้นนี้ถึงแม้จะน่าสนใจ แต่ก็ดูด้อยไปหน่อย ท่านบอกว่าของขวัญจากนางยอดเยี่ยมที่สุด กระหม่อมไม่ยอมนะพ่ะย่ะค
