่ะ”
ฮ่องเต้หันมอง และเห็นว่าเป็นหยางชู
เขาอดพูดไม่ได้ว่า “เจ้าเด็กคนนี้บอกว่าของนางไม่ดี เช่นนั้นก็เอาของขวัญที่โดดเด่นกว่าออกมาสิ!”
อันอ๋องเองก็ร่วมสนุกด้วย “ก็จริง ปะการังขนาดใหญ่ของเจ้า จะว่างดงามก็งดงามอยู่ แต่มันก็ยังห่างไกลจากความน่าสนใจนัก”
หยางชูพูด “ของข้าไม่ แต่ข้ารู้ว่ามีคนเตรียมไว้แล้ว!”
“อ้อ” ฮ่องเต้มองตามสายตาของเขา และเห็นหมิงเวยที่อยู่ข้างกายโป๋วหลิงโหวฮูหยิน
เขายิ้ม “อย่างนี้นี่เอง ได้ หากคุณหนูหมิงเตรียมของขวัญที่ดีกว่า เช่นนั้นเจิ้นจะให้รางวัลแก่นาง ว่าอย่างไร”
หยางชูยิ้มอย่างยินดี “ฝ่าบาทเป็นโอรสสวรรค์ คำพูดของโอรสสวรรค์ ตรัสอย่างไรต้องว่าตามนั้นพ่ะย่ะค่ะ”
“แน่นอน”
หมิงเวยที่ถูกเขาพูดถึงจะทำอย่างไรได้ จำต้องเดินออกมาทำความเคารพฮ่องเต้แล้วกล่าวว่า “ของขวัญของคุณหนูเวินนั้นช่างแยบยลนักเพคะ หม่อมฉันเทียบไม่ได้จริงๆ ทั้งด้านทักษะการปัก และความเฉลียวฉลาดของนาง เพียงแต่คุณหนูเวินมีคำพูดหนึ่งที่หม่อมฉันไม่เห็นด้วย”
เวินซิ่วอี๋กะพริบตานางพูดเสียงเบา “ไม่ทราบว่าซิ่วอี๋ทำไม่ดีตรงไหนหรือ เชิญคุณหนูหมิงชี้แนะได้เลย”
“ไม่กล้าใช้คำว่าชี้แนะหรอกเจ้าค่ะ เพียงแต่เมื่อครู่คุณหนูเวินพู
