ะเจ้าค่ะ”
“เจ้า…”
“จี้เสียวอู่! เจ้าไปไหนมา มั่วสุราเคล้านารีหรือ เจ้ากล้าเกินไปแล้ว ออกบวชเช่นนี้น่ะหรือ พรุ่งนี้พาข้าไปที่เสวียนตูกวันข้าจะไปขอโทษอาจารย์ของเจ้า!”
“ท่านแม่! ข้าเปล่านะ! ไม่ได้ทำจริงๆ! เป็นน้องหญิงที่ล่อลวงข้า! ท่านต้องเชื่อข้านะ!”
“นี่! เจ้าดมกลิ่นตัวเองหน่อยข้าจะเชื่อเจ้าได้อย่างไร รีบไปอาบน้ำนอนซะ!”
…………
เกิดความโกลาหลภายในเรือนจากนั้นก็กลับสู่ความเงียบสงบซูถูรู้สึกอันตรายจึงหลบไปด้านข้าง และซ่อนตัวในที่ร่ม แต่ห่างออกไปไม่ไกลนัก มีร่างหนึ่งแกว่งไปมาบนหลังคาดูเหมือนว่าเขา าจะมีคันธนูด้วย
องครักษ์เงา…
ซูถูคุ้นเคยกับกลิ่นอายนี้ดังนั้นเขาจึงผ่อนลมหายใจ ผ่านไปครู่หนึ่งร่างนั้นก็หายไป และเขาก็เดินออกจากตรอกหยางเจี่ยวอย่างเงียบๆ ข้างกายนางมีองครักษ์เงาคอยคุ้มครองอยู่ดูเห หมือนว่าไม่ง่ายที่จะเข้าใกล้
ซูถูคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นจึงเปลี่ยนทิศทาง และเดินไปอีกด้านหนึ่ง ไม่นานเขาก็มาถึงถนนสายยาว ถนนสายนี้ด้านหนึ่งเป็นที่อยู่อาศัยอีกด้านหนึ่งเป็
