ังไม่ได้แต่งงานเลย วันนี้ก็ทำตัวตามสบายเถอะจะเรียกสาวงามเท่าไรก็ได้ อาสามจะเลี้ยงเจ้าเอง!”
หยางชูแสร้งหัวเราะแล้วถามเสียงเบาว่า “ท่านแต่งตัวเช่นนี้ทำไมกัน”
จี้เสียวอู่ที่พิงหน้าอกของเขาตอบว่า “อ้อ ท่านดูออกด้วยหรือ”
หยางชูยิ้มเยาะ หึๆ คิดว่าเขาแยกหน้าคนไม่ออกเหมือนหมิงเวยหรืออย่างไร คิดว่าวิธีนี้ใช้ได้ผลหรือ
เขาคิดจะถามให้แน่ใจจี้เสียวอู่ก็ร้องขึ้นมาเสียงดังว่า “ไอหยา คุณชายอย่าใจร้อนสิเจ้าคะ พวกเราเข้าไปในห้องแล้วค่อย…”
จากนั้นก็เบนสายตาไปทางด้านนอก หยางชูสั่นสะท้านหวั่นไหว เด็กนี่ทำตัวแปลกๆ เขาไม่รอช้าใช้มือขวากอดแล้วใช้นิ้วกดรอบเอวของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว
เสียงของจี้เสียวอู่อ่อนลงทันที “ท่าน...”
หยางชูใช้โอกาสนี้ผลักเขาไปหาอันอ๋อง “ท่านอาสาม สาวงามผู้นี้ช่างใจร้อนเหลือเกินข้าไม่ชอบเลยยกให้ท่าน”
อันอ๋องเห็นสาวงามมามากมาย แต่ไม่เคยเห็นสตรีเช่นจี้เสียวอู่จึงรู้สึกสนใจ เมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนั้นจึงแสร้งพูดว่า “แย่งสตรีจากเจ้าข้ารู้สึกไม่ดี!”
“วันนี้ข้าไม่สนใจจริงๆ ท่านอาสามไม่ต้องเกรงใจ มา ข้ายกให้ท่าน!” เขาผลักจนจี้เสียวอู่เซไปอยู่ข้างกายอันอ๋อง
จี้เสียวอู่ถูกเขาสกัดจุดตอนนี้จึงตัวอ่อนแรง
