ริงๆ ก็เป็นเรื่องในปีนี้จะไปทันได้อย่างไร!”
“เดี๋ยว!” จี้หลิงเลิกคิ้ว “เจ้าเคยคิดจริงๆ หรือ”
จี้เสียวอู่ปฏิเสธทันที “เคยคิดอะไร ข้าแค่ชี้ให้เห็นความผิดพลาดของท่านต่างหาก!”
หลังจากเล่นกับหลานชายไปพักหนึ่งจี้เสียวอู่ก็รู้สึกเบื่อแล้วถามหมิงเวยว่า
“น้องหญิง ออกไปซื้อของกันดีหรือไม่ ได้ยินว่าที่สระฉางเล่อมีกลุ่มนักเต้นระบำชาวหู สามารถเต้นระบำโคมแดงได้เจ้าเคยเห็นหรือไม่”
หมิงเวยตรวจบัญชีพลางพูดกับเขาว่า “ตัวพี่ห้าอยู่บนเขา แต่ใจอยู่บนโลกมนุษย์! แม้แต่ข้ายังไม่รู้ว่าระบำโคมแดงคืออะไรเลยเจ้าค่ะ ท่านฝึกฝนอยู่ในเสวียนตูกวัน แต่ก็ ยังรู้เรื่องนี้”
จี้เสียวอู่ไม่พอใจ “พวกเราเสวียนตูกวันให้ความสนใจกับเรื่องของทางโลก ไม่สนใจความรุ่งเรืองของโลกมนุษย์จะรู้ซึ้งทางโลกได้อย่างไร เจ้าไม่รู้อะไรก็อย่ามาพูด!”
หมิงเวยยิ้ม “ได้ๆๆ ข้าไม่รู้เจ้าค่ะ” นางวางพู่กันลงแล้วหันไปถาม “ตัวฝู อยากออกไปเดินเล่นหรือไม่”
ตัวฝูลังเล “คาถาครั้งก่อนบ่าวยังฝึกไม่สำเร็จเลยนะเจ้าคะ!”
หมิงเวยพูดกับจี้เสียวอู่ “ท่านดูสิ ตัวฝูขยันกว่าท่านอีกนะเจ้าคะ”
จี้เสียวอู่ยืนยัน “อ
