องแบบใดหรือเจ้าคะ”
“แน่นอนว่ายิ่งแพงยิ่งดีเลือกของที่ดีที่สุด เอาให้ทุกคนตกตะลึงไปเลย”
เสี่ยวถงไม่เข้าใจถึงจุดประสงค์มากนัก แต่เมื่อเห็นท่าทีเตรียมพร้อมเป็นอย่างดีของเขาจึงตอบไปว่า “เจ้าค่ะ บ่าวจะไปจัดการให้เจ้าค่ะ!”
หยางชูปอกส้มไปพลางพูดกับหมิงเวยว่า “ของขวัญที่ให้ผู้อื่นเห็นแน่นอนว่าต้องยิ่งแพงยิ่งดี ตอนนี้ไท่จื่อ และซิ่นอ๋องถูกปลด ท่านน้าเป็นที่โปรดปรานในวังหลัง เกรงว่างานเล ลี้ยงวันเกิดนี้จะเป็นอีกโอกาสหนึ่งในการชิงดีชิงเด่น ข้าต้องทำตัวไหลไปตามกระแสน้ำ”
หมิงเวยอ้าปากทานส้มที่เขายื่นให้แล้วตอบว่า “แล้วข้าต้องเตรียมของขวัญอีกชิ้นด้วยหรือไม่เจ้าคะ”
หยางชูยิ้ม “แน่นอนว่าต้องเตรียมถึงตอนนั้นท่านต้องเข้าวังด้วย” เขาพูดอีกว่า “ท่านไม่ต้องเตรียมของขวัญราคาแพงหรอกสิ่งสำคัญคือเป็นของที่แปลกใหม่ แสดงให้เห็นว่าท่านเป็นสต ตรีที่มีจิตใจดีงาม” พูดแล้วก็ขยิบตาให้นาง
หมิงเวยยิ้ม “อยากให้ข้าโดดเด่นด้วยใช่หรือไม่เจ้าคะ”
สีหน้าของหยางชูยังคงไม่เปลี่ยน “เช่นนั้นไม่ดีหรือ ท่านน้าให้ความสำ
