รเท็จที่ไหนกันเจ้าคะ มีสายตามากมายจับจ้องขนาดนั้นให้เขารีบไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วจะได้ไม่ถูกผู้อื่นยั่วยุ ด้วย”
“ท่านลองเดาหน่อยว่าเขาทำเช่นนั้นเพื่ออะไร”
“ข้าจะรู้ได้อย่างไรเจ้าคะ” หมิงเวยไม่สนใจ “รอเขากลับมาค่อยถามให้แน่ชัดดีกว่าเจ้าค่ะ”
“เขาจะบอกความจริงกับเราหรือ”
หมิงเวยยิ้ม “ความรู้สึกของข้ากลับตรงกันข้ามเมื่อก่อนเขาอาจเก็บงำเอาไว้ แต่หลังจากนี้เขาจะบอกความจริงกับเราอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ”
………….
“ฝ่าบาทมีรับสั่งให้ท่านราชครู และใต้เท้าเจี่ยงเข้าเฝ้าขอรับ”
เสวียนเฟยเปลี่ยนชุดนักพรตที่เปื้อนเลือด และเข้าไปในท้องพระโรง
ฮ่องเต้กำลังตรวจสอบฎีกาไม่ได้เงยหน้าขึ้น
“กระหม่อมเจี่ยงเหวินเฟิงถวายพระพรฝ่าบาท กระหม่อมทำงานสำเร็จลุล่วง คดีที่เสวียนตูกวันได้รับการคลี่คลายแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้หยุดเขียน และมองดูพวกเขา “อ้อ เจี่ยงชิงตรวจสอบได้ว่าผู้ใดเป็นฆาตกรหรือ”
เจี่ยงเหวินเฟิงมองไปที่เสวียนเฟย
เสวียนเฟยปัดชายเสื้อของเขา และคุกเข่าลง “กระหม่อมเสวียนเฟย อยากขอความกรุณาจากฝ่าบาทได้โปรดปลดกระหม่อมออกจากตำแหน่งราชครูด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
