างๆ ได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจเงียบๆ
พูดความจริง! นางพาศิษย์น้องของเขาโกหกได้เต็มปากยังจะกล้าพูด!
หมิงเวยไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่จึงพูดออกไปโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนว่า “ท่านเซียนปรากฏตัวในตอนนี้ดูเหมือนว่าบุรุษชุดครามผู้นั้นจะเป็นหนึ่งในยี่สิบแปดสมาชิกกลุ่มดาวด ด้วยใช่หรือไม่เจ้าคะ”
“ไม่ใช่”
หมิงเวยเลิกคิ้ว “เขาไม่ใช่กลุ่มดาวหรือ”
“เขาไม่ใช่!”
หมิงเวยแปลกใจ “แล้วเขาเป็นผู้ใดกัน เขากระตุ้นให้พวกท่านลงมือได้อย่างไรกันเจ้าคะ”
ชิงหลินยิ้ม “ท่านลองเดาสิ!”
“ในเมื่อเขาสั่งพวกท่านได้นั่นหมายความว่าเขาอยู่เหนือกว่าพวกท่าน”
ชิงหลินหัวเราะเบาๆ หมิงเวยพูดอีกว่า “ท่านเซียน ท่านไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า ข้าเองก็ไม่อยากทำร้ายท่าน เหตุใดท่านไม่เรียกเขาออกมาล่ะเจ้าคะ”
ชิงหลินไม่พอใจ “เด็กน้อย อย่าลำพองใจให้มันมากนักยังไม่ได้ประมือเจ้าจะรู้ได้อย่างไร”
หมิงเวยยิ้ม “สามปีก่อนกำลังภายในของข้าไม่เพียงพอจึงสามารถต่อกรกับท่านได้ด้วยฝีเท้า ตอนนี้ข้าคิดว่าข้าสามารถเอาชนะท่านได้ เอาล่ะรีบเรียกเขาออกมาเถอะเจ้าค่ะ ในเมื่ออยา ากได้ป้ายคุ้มกันปรมาจารย์แห่งชีวิตมาเผชิญหน้ากันตรงๆ อย่างสง่างามไม่ดีกว่าหรือ”
………………
