วัน และจากไปอย่างไร้ร่องรอยได้ ข้าเกรงว่าเขาจะซ ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางเสวียนชื่อในเสวียนตูกวัน”
พวกเขาทั้งสามมองหน้ากัน และอดไม่ได้ที่จะชื่นชมเจี่ยงเหวินเฟิง
ข้อสรุปนี้พวกเขาเคยสันนิษฐานไว้เมื่อตอนที่เสวียนเฟยถูกโจมตี เจี่ยงเหวินเฟิงไม่เข้าใจเคล็ดวิชาครั้งแรกที่เขาพบประเด็นนี้จึงคิดลึกแล้วก็ระมัดระวังตัวมาก
“ลองนึกถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด เขาอาจจะไม่เพียงซ่อนตัวในเสวียนตูกวัน แต่ยังมีสถานะที่ดีอีกด้วย จะเกิดอะไรขึ้นหากตัวตนของเขายุยงเสวียนตูกวันให้เป็นศัตรูกับพวก ท่านล่ะ แม้ข้าจะมีพระราชโองการก็ไม่สามารถเป็นตัวแทนฝ่าบาทได้อย่างเต็มที่ เสวียนตูกวันเป็นที่ชื่นชอบของฝ่าบาทมาก และมีสิทธิ์ตัดสินใจได้ชั่วคราว”
พวกเขาละเลยข้อนี้ไปจริงๆ หมิงเวยขอคำปรึกษาอย่างนอบน้อม “ตามความเห็นของท่าน พวกเราควรจัดการอย่างไรดีเจ้าคะ”
เจี่ยงเหวินเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ตามความเห็นของข้าเป็นการดีกว่าที่จะกวนน้ำโคลนนี้เข้าไปด้วย ให้เสวียนตูกวันเข้าร่วมไปด้วยกัน”
หมิงเวยตกตะลึงครู่หนึ่งไตร่ตรองคำพูดของเขาอย่างรอบคอบ
เจี่ยงเหวินเฟิงพูดอย่างเอื่อยเฉื่อย “หากพวกท่านเป็นฝ่ายเริ่มก่อนแล้วอีกฝ่ายหนึ่งมาเพื่อชิงสมบัติ พวกท่า