ไรบ้าง” หยางชูที่ยืนเฝ้าอยู่ข้างนอกถาม
หมิงเวยเดินไปทางหอดูดาวพลางเล่าบทสนทนาของทั้งสองให้หยางชูฟัง
จากนั้นก็พูดว่า “ตอนนี้ข้าพอเข้าใจแล้วว่าเหตุใดเสวียนเฟยถึงกลายเป็นดาวมารเกรงว่าจะมีอะไรผิดปกติกับตัวตนที่แท้จริงของเขาเจ้าค่ะ”
“ตัวตนที่แท้จริงงั้นหรือ” หยางชูงงงวย
“เจ้าค่ะ ท่านลองคิดดูเขาติดตามราชครูซูสิงตั้งแต่ยังเด็ก นอกจากเสวียนตูกวันแล้วผู้ใดจะมีอิทธิพลต่อตำแหน่งของเขาอีก เว้นเสียแต่ว่าเขาเลือกสถานะไม่ได้ เขายังบอกอีกว่าราช ชครูซูสิงตายเพื่อปกป้องเขา หมายความว่ามีหนึ่งในคนพวกนั้นลงมือสังหารอาจารย์ ปฏิกิริยาแรกของเขาไม่ใช่การแก้แค้นตรงกันข้ามเขายังถ่วงเวลาเพื่อช่วยคนพวกนั้นด้วย”
หยางชูบีบคางพลางจับประเด็นของเรื่องนี้ “ราชครูซูสิงตัดสินใจให้เสวียนเฟยสืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนักมานานแล้ว เหตุที่มาผิดคำพูดตอนใกล้ตายอาจเป็นเพราะคนพวกนั้นมาหาถึงที่จึงค คิดว่าเสวียนเฟยไม่สามารถพึ่งพาได้”
“ศิษย์สายตรง มีหรือที่หากปลูกฝังก็สามารถปลูกฝังได้เลย” หมิงเวยถอนหายใจ “ไม่ว่าด้านไหนอวี้หยางยังห่างไกลจากเสวียนเฟยทุกด้านการตัดสินใจนี้ของราชครูซูสิงคงไม่มีทางเลือก กเจ้าค่ะ”
“สถานะปัจจุบันของเสวียนเฟยแสดงให้เห็นว
