่าการตัดสินใจของราชครูซูสิงในตอนนั้นถูกต้อง หลายปีมานี้พวกเรามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเขา และเมื่อมีบางอย่างเกิดขึ้นเขายังรู้สึกสับสน ไม่รู้จะช่วยเหลือผู้ใด จะเห็นได้ว่าถ้าไม่มีพวกเราเสวียนเฟยต้องไปหาฝั่งนั้นแน่นอน”
“ใช่” ทั้งสองคุยกันจนเดินทางมาถึงหอดูดาว
หยางชูวนไปรอบๆ และพบว่าไม่มีปัญหาจึงถามด้วยความสงสัย “ดีจริงๆ! เขาคงไม่ช่วยอีกฝ่ายทำลายความสนใจของพวกเราใช่หรือไม่” แววตาของหมิงเวยดูมั่นใจ
“ไม่เจ้าค่ะ” นางพึมพำ “ข้ารู้แล้วว่าเหตุใดพวกเขาถึงเผาเจดีย์กงเต๋อ”
“ทำไมหรือ”
“กลยุทธ์ส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิม[1]” นางเดินไปที่หอดูดาวช้าๆ และหมุนตำแหน่งดาวบนเสาหินสี่มุมทีละอัน หยางชูเห็นว่าในใจกลางของหอดูดาว จู่ๆ ก็มีแผ่นหินเลื่อนเปิดออกเผย ยให้เห็นช่องเล็กๆ ที่ยุบลงไป
เขาแปลกใจมาก “ท่านรู้ได้อย่างไรว่ามีกลไกซ่อนอยู่ในนี้”
“เพราะนี่เป็นการไขปริศนาที่ข้าเล่นมาตั้งแต่เด็ก” หมิงเวยจ้องไปที่ช่องที่ยุบลงไปแล้วพูดเสียงเบา “ข้ารู้แล้วว่าพวกเขากำลังมองหาอะไร”
……………
