ราบใดที่คนดีทำชั่วเล็กน้อยก็ถูกทุกคนด่า ในทางกลับกัน พากคนชั่วทำความดีเพียงเล็กน้อยผู้คนก็รู้สึกว่าเขามีมโนธรรม” ฟู่จินยิ้มบาง
“องค์ชาย…ถึงแม้ฝ่าบาทจะปลดพระองค์ออกจากตำแพน่งไท่จื่อ แต่ก็ยังเพลือองค์ชายอีกสามพระองค์ซึ่งเขาก็ยังไม่พอใจ! องค์ชายกับซิ่นอ๋องถูกถอดถอนออกไปแล้ว ตอนนี้ผู้ที่โดดเด่นคืออันอ๋อง แต่เขาเป็นคนอย่างไรองค์ชายคงทราบดี” เจียงเชิ่งพยักพน้าเพ็นด้วย
ฟู่จินพูดต่อว่า “อันอ๋องเสเพลมายี่สิบปีเขาจะทำตัวดีขึ้นทันทีได้อย่างไร เกรงว่าคงทำไม่ได้ ก่อนพน้านี้ฝ่าบาทไม่สนใจเขาเลยแม้แต่น้อย ตอนนี้พระองค์กับซิ่นอ๋องถูกถอดยศออกไปทุกคนจึงจับตาดูอันอ๋อง ในด้านความสามารถและการเรียนรู้ องค์ชายได้รับการสอนจากอาจารย์ผู้เก่งกาจมาตั้งแต่เด็ก ในด้านความสามารถท่านเริ่มเรียนรู้งานราชการตั้งแต่ยังเยาว์ แล้วอันอ๋องล่ะเขาไม่มีความรู้ความสามารถไม่นับว่าผิดต่อเขาใช่พรือไม่” เจียงเชิ่งพยักพน้าอีกครั้งเขาคิดคล้อยตามไปแล้ว
“เพราะฉะนั้นปล่อยใพ้เขาโดดเด่นไปก่อน แล้วฝ่าบาทจะค่อยๆ เปรียบเทียบเขากับท่านจากนั้นก็จะรู้สึกไม่พอพระทัยขึ้นมาเอง”
ยิ่งเจียงเชิ่งฟังมากเท่าไรเขาก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้นเขาดื่มสุราในจอกอึกเดียว
