ลกใจ “แม่นางหมิง ท่านมองเห็นโอรสสวรรค์จากใบหน้าของเขาจริงๆ หรือ”
หมิงเวยตอบกลับว่า “อันที่จริงก็ไม่ได้ลึกลับอะไรเพียงนั้นเจ้าค่ะ สามารถเห็นรูปลักษณ์อันสูงส่งได้ แต่สุดท้ายกลายเป็นมังกรหรือไม่ต้องขึ้นอยู่กับความพยายามสิ่งที่เรียกว่าชะตากรรมไม่ใช่ว่าไม่เปลี่ยนแปลง มนุษย์สามารถเอาชนะสวรรค์ได้”
“ก็จริง ถ้าทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว แล้วทุกคนจะพยายามไปทำไมกัน สามส่วนคือโชค อีกสามส่วนคือชะตา ส่วนที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับตัวเอง”
“เป็นเช่นนี้นั่นเอง”
หมิงเวยถามเขา “ตอนนี้ไท่จื่อถูกปลดแล้วท่านจะกลับไปหรือไม่เจ้าคะ”
ฟู่จินยิ้ม “แน่นอนว่าต้องกลับคนดังอย่างข้าจะเหยียบย่ำผู้ต่ำต้อยได้อย่างไร ถึงแม้ไท่จื่อจะโดนปลด แต่ข้าก็เป็นอาจารย์ของเขาจริงหรือไม่”
“แต่ตอนนี้ไท่จื่อถูกปลดแล้วก็ถูกสั่งห้ามเกรงว่ากลับไปอาจารย์คงทำอะไรไม่ได้มากนัก”
ฟู่จินจิบสุราช้าๆ แล้วพูดว่า “ตอนนี้ไม่ทำอะไรน่ะถูกแล้ว เดิมทีข้าคิดว่าคงต้องใช้ความพยายามมากขึ้นเพื่อให้ไท่จื่อ และซิ่นอ๋องพินาศไปด้วยกัน ผู้ใดจะรู้ว่าพวกเราจะโชคดีเพียงนี้พวกเขาแกว่งเท้าหาเสี้ยนกันเอง ไท่จื่อและซิ่นอ๋องตกต่ำพร้อมกันตอนนี้เป็นช่วงเวลาแห่งความวุ่นวาย ไม่ว่าข้าหรือไท่จื่อเองก็ต้อง
