ที่ร้านวางจี้ องค์ชายต้องการทานด้วยกันหรือไม่”
เจียงเชิ่งมึนงงเล็กน้อยไม่รู้จะตอบอย่างไร ก่อนหน้านี้เขาถามถึงฟู่จิน แต่ผู้ดูแลบอกว่าเขาออกไปแล้ว
การปลดไท่จื่อเป็นช่วงเวลาสั้นๆ คนรอบกายเขาก็เดินจากไป บรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาในตำหนักตงกงล้วนได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนัก ในเมื่อเขาถูกปลด ผู้ที่ไม่ต้องการติดตามเขาก็จากไปแล้วยังมีนักปราชญ์จำนวนหนึ่งมาขอลาออกดีๆ แต่ก็มีไม่น้อยที่เก็บข้าวของเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะกล่าวบอกลา
แต่ก็มีบางคนที่ไม่ยอมแพ้เมื่อมาถึงจวนอ๋องทรุดโทรมมาก ค่าอาหารเสื้อผ้าลดลงไม่หยุดก็เกิดถอดใจทีละน้อย และจากไปหลายคน
เจียงเชิ่งถูกโจมตีทุกวันเมื่อได้ยินว่าฟู่จินออกไปก็คิดว่าเขาจากไปแล้วจึงไม่สามารถระงับความโกรธได้อีกต่อไป ผู้ใดจะคิดว่าฟู่จินจะกลับมา
ฟู่จินเหลือบมองอนุภรรยา และพูดเบาๆ ว่า “รีบให้คนมาทำความสะอาดจะให้องค์ชายอยู่ในที่เละเทะได้อย่างไร”
อนุภรรยาตอบสั้นๆ แล้วลุกขึ้นด้วยความยากลำบากจากนั้นก็ออกไปเรียกใครสักคนเข้ามา ไม่นานห้องนี้ก็ได้รับการจัดใหม่อย่างเรียบร้อย
ฟู่จินสั่งให้ตั้งโต๊ะอาหารจากนั้นก็ไล่สาวใช้ออกไปแล้วเชิญเจียงเชิ่งให้นั่งลง
เจียงเชิ่งมองฟู่จินที่รินสุราให้ตนจู่ๆ
