หมิงเวยออกจากวังในวันที่สองที่เกิดเรื่อง ตระกูลจี้ไม่ได้อยู่ในระดับนั้นพวกเขาจึงไม่รู้ว่าคลื่นลับกำลังพลุ่งพล่านในวัง
ผ่านไปสองสามวันจี้หลิงได้ยินข่าวเหล่านั้นถึงมาพูดคุยกับหมิงเวยเงียบๆ
ได้ยินเขาพูดพลางเดินวนไปวนมาหมิงเวยก็หลุดหัวเราะแล้วพูดออกไปตรงๆ ว่า “พี่ใหญ่อยากถามเรื่องไท่จื่อหรือเจ้าคะ”
เมื่อเห็นสีหน้าใจกว้างของนางจี้หลิงก็พูดออกไปว่า “ไท่จื่อไม่มีความเกี่ยวข้องกับพวกเราสักหน่อยพี่แค่กังวลว่าเจ้ากับเยวี่ยอ๋องจะถูกดึงเข้าไปเกี่ยวด้วยหรือไม่”
หมิงเวยรู้อยู่แก่ใจว่าการค้าเหล่านั้นจี้หลิงจัดการได้เป็นอย่างดี ด้วยความฉลาด และไหวพริบของเขาต้องไหวตัวในเรื่องของพวกเขาแน่ที่เขาไม่พูดเพราะเขาเชื่อตน ตอนนี้เขาถามก็คงไม่ดีหากปิดบังเอาไว้
นางพูดว่า “พี่ใหญ่วางใจได้พวกเราไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยว เป็นไท่จื่อที่ทำผิดเอง” นางชะงักไปพักหนึ่งแล้วพูดต่อว่า “ซิ่นอ๋องเองก็มีส่วนเจ้าค่ะ เกรงว่าเรื่องนี้จะทำให้เกิดความโกลาหลในราชสำนักได้”
“ร้ายแรงเพียงนั้นเชียวหรือ”
หมิงเวยพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “เรื่องที่พวกเขาทำร้ายแรง แต่ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเรา พี่ใหญ่ไม่ได้มีจุดยืนชัดเจน ท่านลุงไม่รู้เรื่องการเมือง พวกเขาวุ
