ได้ว่าจะเป็นเช่นนี้ ไท่จื่อตั้งใจจะใส่ร้ายซิ่นอ๋องกับเผยกุ้ยเฟย ผลลัพธ์กลับกลายเป็นถูกซิ่นอ๋องโต้กลับแทน”
ด้วยอุบายของไท่จื่อจะเล่นงานซิ่นอ๋องได้อย่างไรในประวัติศาสตร์ของนาง ไท่จื่อไม่ได้รับความช่วยเหลือจากฟู่จิน
หยางชูเงียบและพูดว่า “เช่นนั้นท่านน้า…”
หมิงเวยมองเขาอย่างเสียใจ “เกิดความวุ่นวายจากสงครามนับสิบปีจึงมีบันทึกมากมายสูญหาย ข้ารู้เพียงว่าเหวินตี้ต้องการฝังศพร่วมกับเผยกุ้ยเฟย แต่ไม่สำเร็จ พอมาคิดดูเหนียงเหนียงน่าจะไม่ห่วงชีวิตตนเอง”
หยางชูปล่อยมืออย่างรวดเร็ว “อย่างไรท่านก็กลับมาแล้ว พวกเราสามารถสร้างประวัติศาสตร์ใหม่ได้เรื่องพวกนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้นทุกอย่างต้องเปลี่ยนแปลง”
หมิงเวยมองเขาเกิดรอยยิ้มในแววตา “เจ้าค่ะ”
………….
แววตาของไท่จื่อแข็งค้างเขามองเจี่ยงเหวินเฟิงด้วยความตกใจ
ใครๆ ต่างก็รู้กันดีว่าที่เจี่ยงเหวินเฟิงพูดก่อนหน้านี้คืออะไร จะให้ตนยอมรับได้อย่างไรกัน เขาจึงปากแข็งจนถึงที่สุด เจี่ยงเหวินเฟิงไม่พูดอะไร และเริ่มคลี่คลายคดี
สาวใช้ที่ส่งจดหมายตกน้ำตายไปแล้วเดิมทีคนตายไม่สามารถให้การได้ แต่เจี่ยงเหวินเฟิงพบหลักฐานการฆาตกรรม และพบว่าผู้ใดเป็นคนผลักนางตกลงไปในทะเลสาบ
ขันทีผู้นั้นตัว
