ที่ไม่เหมาะสมไป น้องรองเป็นคนจริงจังจึง…สรุปแล้วเป็นความผิดของลูกเองพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้หันไปมองซิ่นอ๋อง “เป็นเช่นนั้นหรือ”
ซิ่นอ๋องตอบ “เป็นเช่นนั้นจริงพ่ะย่ะค่ะ เป็นเพียงทะเลาะวิวาท ลูกเองก็จำไม่ค่อยได้จำได้แค่ว่าไม่พอใจมากเลยทะเลาะกับพี่ใหญ่ไม่กี่คำไม่คิดว่าพี่ใหญ่จะลงมือ…”
ฮ่องเต้มองทั้งสองคนแล้วยิ้มเยาะ คำสารภาพของสองพี่น้องนั้นแวบแรกฟังดูเหมือนกัน แต่ทั้งคู่กลับเอาความผิดที่ว่าลงมือก่อนโยนใส่อีกฝ่าย
ฮ่องเต้ไม่พูดอะไรเขารับน้ำชามาจากเผยกุ้ยเฟยมาจิบช้าๆ แล้วพูดว่า “เรื่องนี้น่าสนใจ ศาลาว่างเยวี่ยเป็นสถานที่ที่อยู่ห่างไกล เหตุใดพวกเจ้าสองพี่น้องถึงบังเอิญไปชมจันทร์ที่นั่นกัน เจิ้นอยู่ที่นี่ก็เพราะบังเอิญมีคนมารายงานว่ากุ้ยเฟยไปที่ศาลาว่างเยวี่ย กุ้ยเฟย เจ้าล่ะ เหตุใดถึงไปที่ศาลาว่างเยวี่ย”
สิ้นเสียงนั้นดวงตาทั้งสามคู่ก็มองไปที่เผยกุ้ยเฟย เผยกุ้ยเฟยผู้ซึ่งติดตามฮ่องเต้มาเลิกคิ้วนางตอบด้วยสีหน้าลำบากใจ “ฝ่าบาท เรื่องนี้…ให้หม่อมฉันพูดกับฝ่าบาทเป็นการส่วนตัวได้หรือไม่เพคะ”
ฮ่องเต้ไม่พอใจ “มีอะไรที่พูดต่อหน้าไม่ได้พวกเขาสองคนพูดไม่ชัดเจน เจ้าเองก็ไม่พูดให้ชัดเจนด้วยคนหรือ”
“นั่น…” เผยกุ้ยเฟยลำบากใจ
“
