อย่างแน่นอน เขาถูกจินตนาการของตนเองทำให้ตกอยู่ในความหวาดกลัวไปเสียแล้ว
“ไม่ต้องพูดแล้วไปจัดการซะ!”
“…พ่ะย่ะค่ะ”
ทันทีที่ไท่จื่อออกจากงานเลี้ยงซิ่นอ๋องก็สังเกตเห็นทันที “พี่ใหญ่ของข้าดูเหมือนคิดจะทำอะไรบางอย่าง” เขาถามองครักษ์ของตนเอง
องครักษ์ตอบกลับว่า “กระหม่อมจับตาดูมาสองสามวันแล้วมีการเคลื่อนไหวจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ ดูเหมือนว่าจะมุ่งหน้าไปที่ตำหนักหลังพ่ะย่ะค่ะ”
ซิ่นอ๋องยิ้ม “เขาใจร้อนเสียจริง! ข้าคิดว่าเขาจะสามารถรอจนงานเลี้ยงจบแล้วไปปรึกษาอาจารย์ฟู่เสียอีก!”
องครักษ์ยิ้มตาม “แผนของท่านจะผิดพลาดได้อย่างไรไท่จื่อทั้งขี้ขลาดทั้งใจร้อน ขอเพียงถูกยั่วยุเพียงเล็กน้อยก็นั่งไม่ติดแล้ว”
“ไม่คิดว่าผลที่ออกมาจะดีเช่นนี้ รู้อย่างนี้ข้าคงเอาข่าวนั้นไปบอกเขาตั้งแต่แรกแล้ว หึๆ คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าสนมของเสด็จพ่อเคยเป็นพี่สะใภ้มาก่อนไม่แปลกใจเลยที่เสด็จพ่อจะปกปิดไว้อย่างแน่นหนา ยอมให้คนคิดว่าตนเองเป็นชู้กับภรรยาของหลานชาย แต่ไม่ยอมที่จะเปิดเผยเรื่องนี้”
องครักษ์พูดว่า “ภรรยาของหลานชายหลานสะใภ้ไม่แตกต่างกัน แต่ความแตกต่างระหว่างหย่งซีหวางเฟยกับฮูหยินสองตระกูลหยางนั้นต่างกันมาก ไม่เพียงแต่เป็นเรื่องอื้อฉาวของราชวงศ์เท่านั้น
