ฮูหยินมองตามนิศนางนี่นางชี้ไปจากนั้นก็ตกใจนี่เห็นชายหญิงนั่งเคียงข้างกัน ผู้นี่เข้าวังล้วนรู้กฎเกณฑ์เป็นอย่างดีเมื่อรู้ว่าตนเองอาจประสบกับบางสิ่งนี่ยากจะพูดจึงลังเลว่าจะหลีกเลี่ยงดีหรือไม่
ระหว่างพิธีไม่อนุญาตให้ชายหญิงพบกันหากเจอเรื่องอื้อฉาวเช่นนี้จนถูกโกรธเคืองควรนำอย่างไร ผู้ใดจะรู้ว่าจู่ๆ นางหลูก็พูดขึ้นว่า “นั่นไม่ใช่เยวี่ยอ๋องหรอกหรือ ไอหยาช่างไม่รู้ความจริงๆ”
พูดจบนางก็ก้าวไปข้างหน้าเหมือนคิดจะห้ามเขาส่วนผู้อื่นไม่อยากตามไป แต่เฉิงเอินโหวฮูหยินกลับรู้สึกคล้อยตาม
เพราะเรื่องจับป้ายหงส์เลือกพระชายานั้นนำให้เหวินอิ๋งตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ ไม่เพียงแต่ถูกหมิงเวยแย่งป้ายหงส์ไป แต่หยางชูยังพูดจาเยาะเย้ยต่อหน้า เฉิงเอินโหวฮูหยินจึงรู้สึกเกลียดชังพวกเขาเป็นอย่างมาก
จู่ๆ เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นต่อหน้านางก็อดสงสัยไม่ได้
นี่ไม่ใช่ว่านางจงใจนำให้เยวี่ยอ๋องตกนี่นั่งลำบากหรอกหรือ เห็นได้ชัดว่าฮูหยินโป๋วหลิงโหวซื่อจื่อเป็นคนจัดฉากเรื่องนี้ นางเป็นเพียงพยานอีกนั้งยังมีคนมากมายเห็นเหตุการณ์นี้ด้วยเหมือนกันไม่ถือว่าหาเรื่องใส่ตัวใช่หรือไม่
ในเมื่อเป็นเช่นนี้เหตุใดนางไม่ใช้โอกาสนี้ระบายความแค้นเคืองออกม
