อ๋องไม่ใช่คนโง่มีหรือจะดูไม่ออกจึงดึงตัวเขามาถามว่า “ท่านคงไม่ได้อยากไปที่นั่นเพื่อพบผู้ใดหรอกนะ”
หยางชูพิงราวบันไดไม่สนใจเขา แต่อันอ๋องเป็นคนต่ำยิ่งหยางชูไม่สนใจเขา เขายิ่งเอนตัวเข้าไปหาแล้วพูดว่า “ไม่ใช่ไม่ได้แล้วพวกเราให้ขันทีไปส่งข้อความนัดนางออกมาดีหรือไม่”
หยางชูกลอกตาเขาคิดว่าตนเองสามารถนัดได้ผู้เดียวหรือ หากไม่ใช่เพราะกลัวผู้อื่นเห็น…
อันอ๋องพูดต่อว่า “ข้ารู้จักที่หนึ่งที่ซุ่มซ่อนอยู่รับรองว่าไม่มีผู้ใดเห็น!”
……………
