รอไปครู่หนึ่งเสวียนเฟยเดินเข้ามา “ฝ่าบาท ถึงเวลาฤกษ์มงคลแล้วให้เริ่มเลยหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้พยักหน้า “เริ่มได้เลย”
ดังนั้นเชื้อพระวงศ์ทุกคนเดินตามฮ่องเต้ไปไหว้สักการะที่ห้องโถงใหญ่ฮ่องเต้เพิ่งหายจากอาการประชวร หลังจากไหว้บูชาเสร็จท่านก็มีอาการเหนื่อยเล็กน้อย และไท่จื่อเข้าไปหาได้ทันเวลา “เสด็จพ่อไปพักผ่อนก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ ลูกจะอธิษฐานแทนท่านเอง”
ฮ่องเต้พยักหน้า “ได้”
…………
ในที่สุดพิธีกรรมก็เริ่มขึ้นหมิงเวยถอนหายใจด้วยความโล่งอก และมองหามุมลับสายตาและคุกเข่าลงกับตัวฝู เมื่อเริ่มสวดมนต์หมิงเวยก็รู้สึกง่วงจึงหลับตาและพักผ่อน
เพราะการแสดงท่าทางที่ได้มาตรฐานกับการแสดงความเคารพเลื่อมใส ปากของนางขยับเป็นครั้งคราวจึงไม่มีผู้ใดสงสัยนาง
วันแรกจึงผ่านไปด้วยดี ห้องโถงหลักตีระฆังพิธีกรรมหยุดชั่วคราว
หมิงเวยลืมตาขึ้น และรอใครสักคนมารับ ไม่นานหลังจากนั้นเผยกุ้ยเฟยก็ส่งคนมารับนาง หมิงเวยเดินตามขันทีออกไปท่ามกลางสายตาอิจฉาริษยาของผู้อื่น
เมื่อไปถึงที่หมายก็เห็นเผยกุ้ยเฟยโบกมือให้นางด้วยรอยยิ้ม “คุกเข่าทั้งวันเจ้าคงเหนื่อยแย่เลย” นางสวมเสื้อผ้าธรรมดาปิ่นบนศีรษะถูกถอดออกทำให้นางดูบริสุทธิ์เหมือนสตรีทั่วไป
หมิงเวย
