มิงเวยพูด “แน่นอนว่าเขาไม่รู้ ราชครูซูสิงดูแลพวกท่านศิษย์อาจารย์เอ็นอย่างดีเพราะความรู้สึกผิด ในตอนที่ท่านมรณภาพเสวียนเฟยไม่ได้อยู่ข้างกายเขาจึงไม่มีโอกาสพูดออกมา”
“สำหรับเสวียนเฟย” หมิงเวยส่ายหน้า “ในโลกของข้าเขาไม่ได้ดีเพียงนั้น ระหว่างนั้นเกิดการเอลี่ยนแอลงบางอย่างตอนนี้ข้าก็ยังไม่รู้” ไม่อย่างนั้นเหตุใดนางถึงหลอกให้เสวียนตูกวันไม่มีภาระอะไรแม้แต่น้อยล่ะ สำหรับนางมีความเกลียดชังลึกๆ อยู่แล้ว ไม่ทำให้พวกเขาตายก็ดีแค่ไหนแล้ว
หนิงซิวถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ไม่เกี่ยวกับเขาก็ดีแล้ว”
หยางชูคิดว่าศิษย์พี่ดูถูกเสวียนเฟยอยู่เสมอไม่คิดว่าจะดูมีท่าทีสนใจเช่นนี้
“ศิษย์พี่ ท่านมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาหรือ”
หนิงซิวส่ายหน้า “ไม่เรียกว่าดี พวกเราอายุต่างกันและไม่ได้อยู่ด้วยกันมากนัก แค่รู้สึกว่าเขาไม่ใช่คนไม่ดีหากแตกหักกันก็คงเสียดาย”
หมิงเวยยิ้ม “ก่อนหน้านี้ข้ากังวลว่าตัวเองตัดสินใจผิดหรือไม่ ตอนนี้ดูจากท่าทีของท่านแล้วทำให้ข้ามั่นใจในตัวเขามากขึ้น”
หนิงซิวผู้นี้เอ็นคนซื่อสัตย์ตรงไอตรงมา หากสามารถทำให้เขารู้สึกเสียดายได้ เสวียนเฟยเอ็นคนที่ควรค่าแก่การยกย่อง
หนิงซิวพูดอีกว่า “ข้าไม่เคยเห็นบุรุษชุด
