สวียนตูกวัน แต่ก่อนหน้านั้นท่านอาจารย์เคยพาเขามาไหว้เหล่าอดีตเจ้าสำนัก และบอกที่ซ่อนลับนี้แก่เขา
ราชครูซูสิงมรณภาพ เสวียนเฟยกลับเสวียนตูกวัน และพบว่าในช่องลับมีป้ายพกปลาคู่มากกว่าหนึ่งอัน เขารู้ว่านี่ต้องเป็นสิ่งที่ท่านอาจารย์ทิ้งไว้ให้เขา
แปลก ของสิ่งนี้หมายความว่าอย่างไรกันแน่ เสวียนเฟยพลิกป้ายพกปลาคู่ไปมา แต่ก็ไม่พบว่ามีอะไรแปลกไป เสียงประตูถูกผลักเปิดมาจากด้านล่างตามด้วยเสียงของจวินโม่หลี
“ศิษย์พี่”
เสวียนเฟยวางป้ายพกปลาคู่กลับไปแล้วตอบรับ “อยู่นี่”
เสียงขึ้นบันไดทำให้เสวียนเฟยต้องพูดว่า “เดินให้มั่นคงหน่อยอย่ารบกวนเหล่าผู้อาวุโส”
“อ้อ” จวินโม่หลีลดเสียงฝีเท้าลง
ไม่นานเขาก็ขึ้นไปที่ชั้นบนสุดแล้วพูดว่า “ที่นี่เป็นสถานที่ที่ดีหากพูดที่นี่คงไม่มีผู้ใดได้ยินแน่” เสวียนเฟยตอบรับเบาๆ
เจดีย์กงเต๋อที่สูงชัน ใช้แผ่นไม้ที่ทำให้เกิดเสียงเหยียบดังเป็นพิเศษ เมื่อมีคนเข้ามาจะได้ยินเสียงทันที
“นี่เป็นข้อผิดพลาดที่ข้าพบในบัญชี คราวนี้อวี้หยางเถียงไม่ออกแน่” จวินโม่หลีหยิบสมุดบัญชีออกมาอย่างกระตือรือร้น
เสวียนเฟยรับมาดูแล้วพยักหน้าเห็นด้วย “ทำได้ดี”
จวินโม่หลีที่ได้รับคำชมก็ดีใจ “ศิษย์พี่
