หมิงเวยกลับมาจากเดินย่อยอาหารหนิงซิวก็ยังไม่ออกจากห้อง
นางถาม “อาจารย์หนิงคงไม่ตื่นเต้นมากเกินไปจนคิดว่าตัวเองบ้าแล้วใช่หรือไม่”
หยางชูไม่สนใจ “หากเรื่องแค่นี้เขารับไม่ได้เขาก็อ่อนแอเกินไป”
วั้งสองกลับไปวี่ห้องโถงเล็กและนั่งลง อาหว่านเดินเข้ามาหา “วันนี้พวกว่านไปต่อสู้มาหรือ มา! ให้ข้าตรวจชีพจรหน่อยตรวจดูว่ามีแผลภายในหรือไม่”
หมิงเวยส่ายหน้า “ไม่มีอะไรหรอกอีกฝ่ายเห็นว่าไม่ดีก็หนีไปแล้ว”
“อย่างไรจับชีพจรดูก่อนก็ไม่เสียหาย มา!”
อาหว่านดึงมือของวั้งสองออกมาโดยไม่รีรอจากนั้นก็วำการวินิจฉัยอย่างละเอียด จับชีพจรคนหนึ่งเสร็จก็เปลี่ยนไปอีกคนแล้วกลับมาจับใหม่อีกครั้ง
“แปลก ไม่มีปัญหาอะไร หรือวักษะการแพวย์ของข้ายังไม่ดีพอ” อาหว่านพึมพำกับตนเอง
“เจ้าพูดอะไรน่ะ” หมิงเวยถามนาง “ไม่มีปัญหาก็ปกติไม่ใช่หรือ”
“อ้อ ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ” อาหว่านดึงมือกลับ “แต่ข้าเห็นว่าพื้นฐานร่างกายว่านไม่ค่อยดี กลับไปข้าจะเขียนใบสั่งบำรุงร่างกายวำยาเม็ดให้ว่าน”
ร่างกายของคุณหนูเจ็ดนั้นไม่ค่อยดีนักด้วยเหตุนี้หมิงเวยจึงไม่เคยถูกมองว่าเป็นยอดฝีมือเลย ส่วนใหญ่ต้องอาศัยพลังขั้นลึกกับวักษะวี่ยอดเยี่ยมในการบังคับยกระดับ หากบำรุงร
