สั่งมา ข้าต้องทำให้ดีที่สุดอยู่แล้ว”
เสวียนเฟยเคาะหน้าปกสมุดแล้วพูดว่า “แค่นี้ยังไม่เพียงพอ บัญชีนี้สามารถพิสูจน์ได้แค่ว่าเขามีปัญหาทางศีลธรรม หรือหากใช้โอกาสนี้จัดการเขาคงไม่สามารถทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสได้หรอก”
ในเสวียนเหมินนั้นการที่จะกำจัดคนได้อย่างสมบูรณ์นั้นมีสองวิธี หนึ่งคือต้องมีการพิสูจน์ว่าเขาละเมิดคำตักเตือนของอาจารย์หรือศีลธรรมในใต้หล้า ทำความผิดครั้งใหญ่ สองคือสูญเสียการฝึกฝนและกลายเป็นคนไร้ค่า
นอกจากสองวิธีนี้แล้วอย่างอื่นเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย
สิ่งที่เสวียนเฟยต้องการไม่ใช่แค่นี้เขาต้องการให้อวี้หยางไม่สามารถกลับมาได้อีกในอนาคต มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่ทำให้เสวียนตูกวันอยู่ในมือของเขาเพียงผู้เดียว
แต่สองเรื่องนี้ไม่ง่ายเลยทั้งสองศิษย์พี่ศิษย์น้องปรึกษากันอยู่นานก็ยังหาวิธีที่วางใจไม่ได้ เมื่อเห็นว่าดึกมากขึ้นแล้วเสวียนเฟยพูด “เจ้าไปพักก่อนเถอะ ไม่ต้องรีบร้อน”
จวินโม่หลีตอบรับแล้วถามเขา “แล้วศิษย์พี่ล่ะ”
“ข้าอยู่ต่ออีกสักเดี๋ยว”
“ได้ อย่าดึกเกินไปล่ะ ที่นี่…” เขามองไปรอบๆ แล้วลูบขนอ่อนบนแขน “น่ากลัวเกินไป”
เสวียนเฟยหัวเราะ “ล้วนเป็นผู้อาวุโสของสำนักเราน่ากลัวตรงไหนก
