วราวกับภูติผีมีบางอย่างถูกขว้างออกมา และเทียนก็ดับลง เสวียนเฟยโยนเชิงเทียนทิ้งไปโดยไม่ลังเล ยันต์ในแขนเสื้อถูกปล่อยออกมานับไม่ถ้วน แต่ไม่มีผลอะไรราวกับวัวโคลนลุยทะเล[1]
ความคิดแวบเข้ามาในหัวของเขาเสวียนเฟยเอื้อมมือไปที่เอว และดึงกระบี่อ่อนออกมา เขาไม่ได้ใช้กระบี่อ่อนมานานแล้วเพราะมันไม่คุ้มที่จะใช้ แต่คนผู้นั้นกลับทำให้เขาต้องมาถึงจุดนี้
กระบี่อ่อนตวัดเข้าไปในความมืดราวกับงูพิษ ในที่สุดคราวนี้ก็สัมผัสถึงอะไรบางอย่าง พื้นผิวสัมผัสก็อ่อนนุ่มเล็กน้อย และมีความเบาอย่างประหลาด
เสวียนเฟยสะบัดกระบี่อ่อนเขาโจมตีอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ไร้ประโยชน์
ในที่สุดสิ่งนั้นก็เข้ามาขวางอยู่ตรงหน้าเขา แปลกมาก อะไรจะใหญ่ขนาดนั้น
เสวียนเฟยจมอยู่ในความคิดจดจ่อกับการทดสอบ หลังจากลองไปหลายกระบวนท่าก็ได้ยินเสียง ‘สวบ’ ในความมืดซึ่งดูเหมือนจะเป็นเสียงสั่นของผ้าตามด้วยเสียงบางอย่างแทงเข้ามา
เสวียนเฟยรวบรวมกำลังภายใน ตวัดกระบี่ออกไปทันที คมกระบี่วาดผ่านออกไป
เอ๋ มีผ้าติดอยู่กับวัตถุแข็งที่มีลักษณะยาว เหตุใดรู้สึกเหมือนจะเป็นร่ม
แล้วกระบวนท่านี้…
ชั่วพริบตากระบวนท่ามากมายนับสิบโจมตีเข้าใส่อย่างรวดเร็ว ฝ่ายตรงข้ามสะบัดอา
