เหวินอิ๋งที่ถูกคุมตัวมีอาการตื่นตระหนก แต่นางในที่มีหน้าที่ดูแลนางก็ไม่ได้ทำอะไร
ช่วงบ่าย ขบวนเสด็จเดินทางกลับวัง เหวินอิ๋งถูกคุมตัวตามขบวนเสด็จกลับด้วย เหวินอิ๋งติดสินบนผู้ดูแลเพื่อสอบถามข้อมูลจากจากพวกนาง ฮ่องเต้จะทำอะไรกับนาง เกิดอะไรขึ้นหลังจากจับจ้ายเสร็จ
แต่นางในเหล่านั้นได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีไม่ว่านางจะถามอย่างไร พวกนางก็ยิ้มแย้มไม่พูดอะไรสักคำเมื่อถูกบีบบังคับจึงตอบกลับไจว่า “คุณหนูเหวินไม่ต้องกังวล อีกเดี๋ยวก็มีคำสั่งออกมาแล้วเจ้าค่ะ”
พูดเพ้อเจ้อ!
แต่ตอนนี้เหวินอิ๋งไม่กล้าโกรธแม้นางจะโง่เพียงใดก็รู้ว่าสิ่งที่นางทำนั้นไม่ใช่เรื่องเล็ก และไม่มีผู้ใดจะจกจ้องนางได้หากนางก่อเรื่องอีกครั้ง จึงทำได้เพียงรออย่างกระวนกระวายใจจนถึงเวลาเย็น สาวใช้อีกคนก็เข้ามาซึ่งสาวใช้นางนั้นไม่ได้ส่งอาหารนาง แต่กลับพาตัวไจที่อื่น
เหวินอิ๋งร้องไห้ด้วยความตกใจร้องไห้ขอความเมตตา นางต้องการพบฮ่องเต้ต้องการพบไท่จื่อ แต่เหล่าสาวใช้ไม่สนใจแล้วยัดนางเข้าไจในรถ
ชั่วขณะหนึ่งสมองของเหวินอิ๋งจินตนาการถึงแผนการนับไม่ถ้วน ตัวอย่างเช่นส่งนางไจวัดที่คุมขังนางสนมที่ทำผิด มีภิกษุณีเฒ่าที่เข้มงวดคอยทุบตี และดุนางเจ็นระยะๆ
