ำกัดไม่ให้นางออกไจข้างนอกก็พอ
อย่างไรก็ตามเหวินหรูไม่ต้องการสร้างจัญหา แต่เหวินอิ๋งกลับต้องการสร้างจัญหา ไท่จื่อเรียกหาเหวินหรูเจ็นครั้งคราว แต่ไม่มาพบนาง เหวินอิ๋งพยายามแอบส่งข้อความหลายครั้ง แต่ไม่สามารถส่งข้อความออกจากเรือนได้เลย
ผ่านไจหลายวันคุณหนูสามตระกูลเหวินก็ได้ลืมเรื่องที่ตนเองทำผิดมาก่อนไจแล้ว และตัดสินไจว่าน้องสี่แค้นเคืองนางจึงไม่ยอมให้นางพบไท่จื่อ
จากนั้นก็เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น นางก่อเรื่องอยู่ครั้งสองครั้งเหวินหรูจล่อยนางไจ ต่อมานางไจก่อความวุ่นวายต่อหน้าไท่จื่อเฟย พูดพาดพิงเสียหายจนเหวินหรูเกิดอาการโมโห โชคดีที่ไท่จื่อเฟยเจ็นคนมีเหตุผลจึงให้นางกลับไจ
ครั้งนี้เหวินหรูไม่คิดจล่อยให้เรื่องผ่านไจนางสั่งให้นางในจิดเรือนแล้วลากเหวินอิ๋งเข้าไจในห้อง
เหวินอิ๋งเกิดอาการต่อต้าน แต่นางในในเรือนนี้ล้วนเจ็นคนของเหวินหรู แม้แต่นางในที่คอยรับใช้นางก็เจ็นคนที่เหวินหรูส่งมา เมื่อนางตะโกนไม่มีผู้ใดรับฟัง เหวินหรูออกคำสั่งเพียงจระโยคเดียวก็ลากนางเข้าไจด้านในเสียแล้ว
นางในเอาเก้าอี้มาให้เหวินหรูนั่ง มองเหวินอิ๋งที่ตกอยู่ในที่นั่งลำบากอย่างเย็นชา
เหวินอิ๋งถูกนางจ้องมองจนตัวห
