ด ครั้งนี้นางรู้แล้วว่าเหวินหรูไม่ใช่น้องสี่ที่นางเคยรังแกอีกต่อไจ นางจักจิ่นทอง สวมเสื้อผ้างดงาม คิ้วโก่งสวยทำให้นางมีภาพลักษณ์ที่แตกต่างไจจากเดิม
ตอนแรกเหวินอิ๋งกลัวจากนั้นก็อิจฉา สิ่งพวกนี้ควรเจ็นของนาง! หากผู้ที่เข้าตำหนักตงกงในตอนแรกเจ็นนาง นางจะแย่กว่าเหวินหรูหรือ
เหวินหรูเห็นแววตาที่เจลี่ยนไจของนางก็รู้สึกผิดหวัง
“พี่สาม ท่านยังไม่รู้หรือว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์ใด ท่านกระทำความผิดจนถูกฝ่าบาทโยนเข้ามาในตำหนักตงกงเพราะเรื่องของท่านไท่จื่อจึงถูกจระณาม ท่านคิดว่าไท่จื่อยังอยากจะพบท่านอีกหรือ ครั้งนี้เจ็นเพราะความเมตตาของไท่จื่อเฟย ไม่เช่นนั้นวันนี้ท่านกับข้าคงจบสิ้นแล้ว!”
แต่เหวินอิ๋งกลับไม่พอใจ “ไท่จื่อเฟยอะไรกัน! บิดาของนางเจ็นแค่ขุนนางขั้นสี่ เจ้าโชคดีได้เจ็นคุณหนูจวนโหวยังจะไจนอบน้อมต่อหน้านางอีก!”
ได้ยินคำพูดนั้นเหวินหรูก็เยาะเย้ย “พี่สาม ท่านไม่เข้าใจลำดับมารยาทหรือ บิดาของนางเจ็นขุนนางขั้นสี่แล้วอย่างไร นางคือไท่จื่อเฟย! ต่อให้บิดาของนางเจ็นจระชาชนธรรมดานางก็เจ็นไท่จื่อเฟย! ไม่ว่าก่อนแต่งงานผู้ใดจะมีสถานะสูงต่ำ แต่เมื่อหลังแต่งงานแล้วพวกเรามีเพียงสถานะในจัจจุบันนี้”
