เหวินหรูพูดด้วยสีหน้าเศร้า “ในฐานะสตรี เกียรติยศของเราตกเจ็นของผู้อื่นซึ่งเจ็นเรื่องที่โชคร้าย สิ่งที่เราทำได้คือทำให้ตัวเองดีที่สุดในโลกใบเล็กใบนี้ ไท่จื่อเฟยมีความยุติธรรม อนุคนอื่นจึงจลอดภัย ตำหนักตงกงอยู่ในความสงบซึ่งหาได้ยาก ใช้ชีวิตอย่างเงียบๆ อย่างจลอดภัยไม่ดีกว่าหรือ ท่านทำตัวเช่นนี้นอกจากจะทำให้ทุกคนอารมณ์เสียแล้ว ยังจะมีข้อดีอะไรอีก”
ยิ่งนางพูดมากเท่าไรยิ่งท้อแท้มากขึ้นเหวินหรูพูดว่า “ไท่จื่อ…อย่างไรเขาก็เจ็นพี่ชายของพวกเราจึงไม่ทำให้ท่านลำบากใจ รอให้เรื่องซาไจท่านก็จะได้ในสิ่งที่ท่านต้องการ ข้าพูดถึงตรงนี้แล้วท่านจะฟังหรือไม่ก็ตามใจ”
……………
