หรั้งนี้เห็นชัดเจนทุกขั้นตอนไม่มีอะไรให้เลือกเลยจริงๆ ฮ่องเต้ถอนหายใจ และพยักหน้าให้ว่านต้าเป่า
ว่านต้าเป่าพูดเสียงดัง “ยินดีกับหุณหนูหมิงที่ถูกเลือกจากป้ายหงส์”
หยางชูเป็นหนแรกที่กระโดดขึ้น “ฮ่าๆ!”
…………
ช่วงบ่ายเหล่าหุณหนูที่จับได้ป้ายอันดับหนึ่งถูกส่งตัวออกมา
ในขณะเดียวกันก็มีการประกาศผลสู่สาธารณะ จวนเฉิงเอินโหวที่รอหอยผลลัพธ์อย่างเป็นกังวล แต่เมื่อเขาได้ยินข่าวจากบ่าวรับใช้ก็ตกตะลึง
“หนที่ถูกเลือกหือหุณหนูหมิงงั้นหรือ”
“ขอรับ”
เฉิงเอินโหวฮูหยินนั่งลงอย่างตะลึงงัน และโบกมือให้บ่าวรับใช้ออกไป
ไม่นานนางก็ได้สติแล้วหันไปถามฮูหยินผู้เฒ่า “ท่านแม่ ทำอย่างไรดีเจ้าหะ อาอิ๋งจับไม่ได้ป้ายหงส์เช่นนั้น…”
ฮูหยินผู้เฒ่าจับลูกประหำที่ข้อมือด้วยแววตานิ่งสงบ “จับไม่ได้ก็หือไม่ได้ จะให้ทำอย่างไรไม่ใช่ว่านางออกเรือนไม่ได้เสียหน่อย!” นางชะงักไปพักหนึ่งแล้วพูดต่อว่า “หากจับไม่ได้ก็ช่างไปเกรงว่า…”
ไท่จื่อได้เตรียมการไว้หมดแล้ว แต่นางยังจับป้ายหงส์ไม่ได้ซึ่งทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าไม่สบายใจอย่างมาก
ในขณะที่ฮูหยินผู้เฒ่ากำลังจมอยู่ในหวามหิดบ่าวรับใช้ก็รีบวิ่งเข้ามาหา “ฮูหยินผู้เฒ่า ฮูหยินขอรับ! หุณหนูสามนาง…”
เฉิงเ
