นใจทำไมกัน การจับป้ายในวันนี้ยึดหลักความเป็นธรรม หากมีข้อสงสัยไม่ชัดแจ้งไม่ใช่ว่าราชวงศ์ของพวกเราหมดความน่าเชื่อถือหรอกหรือ ฟังจากที่นางพูดหากมันไร้เหตุผลจริงๆ ค่อยเกิดโทสะก็ยังไม่สาย เสด็จพ่อท่านว่าอย่างไรบ้างพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าไท่จื่อฉวยโอกาสโจมตีเพียงแต่ตอนนี้เขารู้สึกแปลกๆ เล็กน้อยจึงพูดออกไปว่า “คุณหนูเหวิน ท่านพูดมาได้เลย”
เหวินอิ๋งทำจิตใจให้สงบ และพูดออกไปอย่างกล้าหาญ “ฝ่าบาทเพคะ การเลือกป้ายเมื่อครู่นี้พวกเราคิดอย่างรอบคอบ คิดซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่มีเพียงคุณหนูหมิงที่นางหยิบป้ายขึ้นมาโดยไม่คิดอะไรเลย หากนางมุ่งมั่นจะเลือกเหตุใดถึงได้ช้าเช่นนี้เป็นเพราะความสงสัยหม่อมฉันจึงเรียกนางไว้ ตอนนี้เมื่อพิจารณาดูอีกทีนางเลือกตามใจชอบไม่ใช่เพราะแน่ใจว่าป้ายนี้ใช่ แต่เป็นเพราะมั่นใจว่าป้ายในกล่องล้วนไม่ใช่ไม่ว่าจะเลือกอันไหนก็เหมือนกัน”
“นั่นเป็นแค่การสันนิษฐานของท่าน!” หยางชูพูด “ไม่มีหลักฐานก็เป็นเพียงกล่าวหาเท็จ”
“ฝ่าบาท ทรงพิจารณาอีกทีเถิดเพคะ หม่อมฉันต้องการเปลี่ยนป้ายกับนางแล้วปฏิกิริยาของนางคืออะไร นางตะลีตะลานเหมือนคนร้อนตัว นางทราบว่าหม่อมฉันจับได้ป้ายหงส์จึงจงใจทำท่าทีให้
