กับนาง
ตระกูลเหวินเคยคิดที่จะเปิดเผยเรื่องนี้ออกไป แต่ก็กลัวกุ้ยเฟยที่อยู่ในวังจึงไม่กล้าทำเรื่องเช่นนี้
ในช่วงสองปีที่ผ่านมาซิ่นอ๋องไม่สามารถเข้ากับไท่จื่อได้ ฮ่องเต้เองก็ไม่พอพระทัยไท่จื่อเป็นอย่างมาก หากไปทำให้กุ้ยเฟยขุ่นเคืองใจทำให้นางไปพูดอะไรกับฮ่องเต้เข้าก็ยากที่จะแก้ไข
เมื่อคิดถึงเรื่องเหล่านี้จิตใจของเหวินอิ๋งเกิดปั่นป่วน นางมองป้ายในมือของหมิงเวยด้วยความสงสัย
ในเมื่อไท่จื่อสามารถช่วยนางได้ เยวี่ยอ๋องก็คงช่วยได้เช่นกัน อย่างไรหากกุ้ยเฟยขอร้องเขาก็ต้องรับปากทันที เป็นไปได้มาก! ผู้ที่สามารถเข้ามาในห้องโถงได้คือผู้ที่จับได้ป้ายอันดับที่หนึ่งจากป้ายเก้าสิบเก้าหมายเลข เหวินอิ๋งรู้ดีว่าตนเองโกงจึงคิดว่าหมิงเวยก็ต้องทำเช่นกัน ไม่อย่างนั้นคงไม่บังเอิญเช่นนี้
หมายความว่านางก็รู้ว่าป้ายหงส์ถูกทำสัญลักษณ์ไว้เหมือนกันใช่หรือไม่
นางจ้องมองไปที่ป้าย เมื่อคิดดูแล้วก็น่าแปลกใจ เหตุใดสตรีไร้ยางอายผู้นี้ถึงต้องใช้มือปิดตำแหน่งที่ทำเครื่องหมายไว้ด้วย หรือว่ากลัวผู้อื่นเห็น
หมิงเวยถูกอีกฝ่ายจ้องมองก็รู้สึกแปลกใจจากนั้นก็ยิ้มอย่างประหม่า และมองขันทีราวกับต้องการความช่วยเหลือ
ขันทีผู้นั้นรู้ว่านางเป็นผู้เข้าคัดเลือกที่เยวี่ยอ๋องโปรดปรานจึงไม่รังเกียจที่จะอำนวยความสะดวกให้นางเขากล่าวเตือนอีกครั้ง “คุณหนูเหวิน ท่านเลือกเสร็จหรือยังขอรับ”
เมื่อเห็นหมิงเวยกำลังมอบป้ายให้เสวียนเฟยเหวินอิ๋งก็พูดอย่าง
