เสวียนเฟยกลับมาที่เสวียนตูกวันเขาดื่มน้ำชาอึกใหญ่แล้วมายืนที่หน้าต่างมองดูคืนที่มืดมิด ตัวอักษรปาจื๊อนั้นแค่เห็นก็รู้ว่าเป็นของผู้ใด
เป็นเรื่องบังเอิญที่ก่อนหน้านี้หมิงเวยเพิ่งบอกกับเขาว่าคิดหาวิธีให้ฮ่องเต้ตรวจดวงชะตานางหลังจากนั้นฮ่องเต้ก็เรียกตัวเขาไปโดยที่ไม่ต้องใช้ความพยายามอะไรเลย ความโชคดีนี้ราวกับได้รับความช่วยเหลือจากสวรรค์
เสวียนเฟยสงสัยในตนเองเป็นไปได้หรือไม่ว่าคนผู้นั้นคือดาวตี้ชิงจริงๆ แม้ว่าเขาจะถูกผลักออกจากตำแหน่งเดิม แต่ก็มีโอกาสโผล่ขึ้นมาอย่างฉับพลัน เมื่อครั้งที่เขายังเป็นเด็กมักจะตามท่านอาจารย์เข้าวังจึงเข้าใจในนิสัยของฮ่องเต้ผู้นั้น
ฮ่องเต้มีทัศนคติเกี่ยวกับดวงชะตาที่ขัดแย้งกันมาก ด้านหนึ่งสงสัยอีกด้านหนึ่งเมื่อพบเจอเรื่องต่างๆ ก็มักมีคำถาม เมื่อต้นปีเขาไม่เข้าใจ แต่ตอนนี้เสวียนเฟยเข้าใจรากเหง้าของความขัดแย้งนี้แล้ว เพราะเขารู้ว่าบัลลังก์ของตนเป็นเรื่องของความบังเอิญจึงรู้สึกอยู่เสมอว่าเขาไม่ใช่ฮ่องเต้ที่สวรรค์ลิขิตดังนั้นจึงมักสงสัย
แต่อีกด้านหนึ่งกลับรู้สึกว่าตนเองสามารถเป็นฮ่องเต้ได้ไม่แน่ว่านี่อาจเป็นลิขิตสวรรค์ก็เป็นได้ ดังนั้นจึงหวังว่าจะได้รับการยืนยันจาก
