โชคชะตาเสมอ
เสวียนเฟยจำเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ ตอนที่เขายังเป็นนักบวชวัยเด็ก ฮ่องเต้เคยมาเยี่ยมเยียนเป็นการส่วนตัวในตอนกลางคืน และได้พูดคุยกับราชครูซูสิงอาจารย์ของเขา
ฮ่องเต้ถามราชครูซูสิงว่า “ท่านราชครูสามารถมองเห็นดวงชะตาหงส์หรือไม่”
ท่านอาจารย์ตอบ “ชะตาหงส์ไม่ได้ถูกกำหนดโดยสวรรค์เป็นการยากที่จะมองเห็น”
หลังจากที่ฮ่องเต้จากไปท่านอาจารย์ถอนหายใจแล้วพูดกับเขาว่า “โชคชะตาแม้จะมีวิถีของมัน แต่ก็ไม่อาจเชื่อได้ หากฮ่องเต้ที่เจ้ารับใช้ในอนาคตถามเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้จะต้องลดอิทธิพลของโชคชะตาให้น้อยที่สุด และอย่าปล่อยให้เขาคิดว่าโชคชะตากำหนดทุกสิ่ง”
เสวียนเฟยเข้าใจในภายหลัง หากผู้เป็นฮ่องเต้เชื่อเรื่องดวงชะตามากเกินไปเขาจะสูญเสียการแสวงหาความก้าวหน้า และเขาก็ตระหนักว่าคนผู้นี้เชื่อในโชคชะตา
“โชคชะตาตายก่อนวัยอันควร” เสวียนเฟยโยนเหรียญทองแดงสองสามเหรียญในมือของเขาพวกมันตกลงบนพื้นเป็นรูปแบบของกว้า เขายกมุมปาก “นางไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้วชะตาชีวิตจะเป็นชะตาชีวิตเดิมได้อย่างไร”
…………
เมื่อจวนโป๋วหลิงโหวทราบว่าฮ่องเต้กำลังจะเลือกพระชายาให้เยวี่ยอ๋อง และขอให้ซือฮว๋ายไท่จื่อเป็นคนเลือกด้วยตนเองทั้งครอบครัวก็ตกต
