เวยชะงัก “เขามีชะตากรรมที่โดดเดี่ยว ตอนนี้ไม่เหมาะที่จะแต่งงาน เว้นเสียแต่ว่าวันหนึ่ง…จะทำลายชะตากรรมนี้ได้ เมื่อถึงตอนนั้นก็ไม่มีอุปสรรคอะไรแล้ว ดังนั้นข้ารับตำแหน่งนี้ก่อนถึงเหมาะสมที่สุดเจ้าค่ะ”
ไม่แต่งงานก็ไม่ใช่สามีภรรยา นางผู้นี้ไร้ชะตากรรมจะไม่ส่งผลต่อชะตากรรมของเขา
ฟู่จินครุ่นคิด “ได้”
มีเพียงหยางชูที่ดูผิดหวัง หนิงซิวกระซิบข้างๆ เขาว่า “เจ้าพอใจเถอะ อย่างน้อยนางก็ไม่ใช่คู่หมั้นของผู้อื่น”
“…”
ประเด็นหลักของฟู่จินไม่ได้อยู่ที่ความสัมพันธ์ชายหญิง ขอเพียงไม่ใช่อุปสรรคใหญ่ก็ได้หมด เมื่อเป็นอันตกลงกันได้การประชุมลับจึงเข้าสู่หัวข้อถัดไป
“ในช่วงสองปีที่ผ่านมา ข้าเฝ้ามองเมืองหลวงตาเป็นมัน คนผู้นั้นเริ่มระแวงในตัวแม่นางหมิง เมื่อได้ยินข่าวเกี่ยวกับเขาเทียนเสินหากข้าเป็นเขาก็คงมีความคิดเช่นนี้ จะเป็นผู้ใดก็ได้ แต่ต้องไม่ปล่อยให้ท่านอ๋องแต่งกับนาง”
หยางชูถอนหายใจ “ข้ารู้นานแล้วว่าเขาไม่ให้ข้าทำอะไรราบรื่นหรอก”
ฟู่จินมองหมิงเวย “สตรีผู้หนึ่งตามท่านไปซีเป่ยทำให้เป่ยหู่เกิดความวุ่นวาย อีกทั้งยังเป็นเคล็ดวิชาสามารถช่วยหาทางออกให้ท่านแล้วเขาจะปล่อยให้ท่านแต่งนางเป็นภรรยาได้อย่างไร”
“อาจารย์มีวิธีหรื
