่อองค์ก่อน
นี่มัน…สมองของกัวสวี่ยุ่งเหยิงจนน่ากลัว แต่ท้ายที่สุดในฐานะที่เป็นผู้อาวุโสเขาก็สงบลงได้ในที่สุด
เขาพูดว่า “แม่ทัพจง ท่านทำเช่นนี้ไม่อยากให้คุณชายหยางมีชีวิตอยู่ต่อหรือ”
“ไม่” จงซู่พูดเสียงเย็นชา “ข้าต้องปกป้องเขา!”
กัวสวี่ตกตะลึง “แม่ทัพจง!”
ปกป้องอย่างลับๆ ก็ช่างไป แต่คำพูดนี้เขาคิดจะทำอะไรกันแน่
“เพราะฉะนั้นใต้เท้ากัววิธีของท่านล่ะ” จงซู่ถามเสียงเหี้ยมมือของเขาจับที่กระบี่
