ผลที่ทำเช่นนี้ ข้าเองก็ไม่ใช่คนไร้เหตุผลช่วยบอกอะไรข้าหน่อยได้หรือไม่”
กัวสวี่พูดอย่างจริงใจ แต่เพื่อให้จงซู่ไม่มีความคิดฆ่าปิดปากเท่านั้นแหละ อย่างไรก็ควรตอบ
จงซู่จะตอบกลับ เขาส่งสายตาซึ่งจงรุ่ยก็ยกม่านเดินออกไปแต่โดยดี
จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงของจงรุ่ย “พวกเจ้าไปเถอะ ข้าจะเฝ้าที่นี่เอง”
กัวสวี่มีลางสังหรณ์ไม่ดี เรื่องใหญ่เพียงนั้นเลยหรือถึงต้องให้จงรุ่ยเป็นคนเฝ้าด้วยตนเอง
ในขณะที่กัวสวี่กำลังคาดเดาจงซู่พูดขึ้นช้าๆ ว่า “มีบางเรื่องที่ใต้เท้ากัวอาจไม่รู้ ประมาณสามสี่เดือนก่อนกบฏเฉิงโจวยกธงโดยอ้างว่าตำแหน่งปัจจุบันไม่ถูกต้อง และต้องการเรียกตำแหน่งคืนให้ซือฮว๋ายไท่จื่อ หลังจากนั้นข่าวลือก็แพร่กระจายไปทั่วหล้าว่าซือฮว๋ายไท่จื่อยังไม่สิ้นทายาทยังเหลือบุตรชายของหย่งซีอ๋องที่ยังมีชีวิตอยู่ และถูกเลี้ยงดูในจวนโป๋วหลิงโหว”
หย่งซีอ๋อง คือหลานชายคนโตของฮ่องเต้ในปีนั้นเลือดบนหน้ากัวสวี่หายไปอย่างรวดเร็ว เขามองไปที่หยางชู อ้าปาก แต่ไม่พูดอะไร
ในกองทัพหลายวันมานี้ช่องทางข่าวทั้งหมดอยู่ในมือของจงซู่ เรื่องใหญ่เช่นนี้เขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำ! ที่แท้คุณชายหยางไม่ใช่บุตรนอกสมรส แต่เป็นบุตรของหย่งซีอ๋อง หลานชายของไท่จื
