งียบๆ เหล่าทหารยังไม่ได้โต้ตอบก็เห็นเงาวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ห่างออกไปครึ่งชุ่นเกาทัณฑ์ลับก็พุ่งผ่านตัวหยางชูไป
อาสวนโกรธมากเขาออกคำสั่ง “…พวกเจ้า ไปลากเขาออกมาซะ!”
คิดว่าพวกเขากินหญ้าจริงๆ หรือ คนที่ถูกเขาส่งสัญญาณให้วิ่งไปอย่างรวดเร็ว
ในตอนนั้นเอง จู่ๆ น่าซูก็หันกลับมาเขาตวัดกระบี่แล้วฟันลงด้วยพลังที่สามารถตัดภูเขาให้เกิดรอยร้าวได้ ซึ่งทหารของเขาก็ให้ความร่วมมือโดยปริยาย ในขณะเดียวกันก็มีคนดันขุนศึกที่อยู่หน้าหยางชูออก และมีคนช่วยเปิดทางให้หนีออกไป
กระบี่นั้นไร้สิ่งกีดขวาง
“วู…” เสียงอากาศแตกออกทุกสิ่งตกอยู่ในความชุลมุน บางคนตะโกนเรียกคุณชาย บางคนวิ่งเข้าหาน่าซูด้วยความโกรธ กัวสวี่ที่ถูกทิ้งกลัวจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง
เมื่อครู่เขาโกรธมาก แต่เมื่อเกิดเรื่องกับหยางชูจริงๆ เขาก็เป็นกังวล
หลายวันมานี้เขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่าจงซู่ให้ความสำคัญกับหยางชูมาก ภารกิจที่มอบให้จงรุ่ยส่วนใหญ่ทำสำเร็จได้อย่างเรียบร้อย แต่อีกฝ่ายมอบหมายให้หยางชู หากเขาทำสำเร็จก็จะทำให้ผู้อื่นประหลาดใจ
พอถามใจตนเองหากเขาเป็นจงซู่เห็นเมล็ดพันธุ์ดีๆ เช่นนี้เขาคงเสียดายทิ้งไม่ลง ในตอนแรกเขายังคงพิจารณาเกี่ยวกับควา
