นั้น แต่ยังแสดงภาพลักษณ์ของเขาด้วย
อย่างไรก็ตามทั้งสองฝ่ายยังคงไม่เคลื่อนไหวผู้อาวุโสกัวจึงนำองครักษ์ที่จงซู่ทิ้งไว้คอยอารักขาตนเดินเล่นทั้งวัน
น่าซูจะไม่สนใจได้อย่างไร จงรุ่ยและหยางชูคอยจับตามองฝั่งนี้อยู่ทุกวัน เขาเองก็จับตามองอีกฝ่ายทุกวันเช่นกัน
ในเมื่อกำลังเผชิญหน้ากันจึงเป็นการค้นหาจุดอ่อนของกันและกัน ในตอนที่กัวสวี่เดินเล่นไปรอบๆ เขาก็สังเกตเห็น แต่เขาก็เป็นผู้ที่ระมัดระวังตัวมากจึงส่งคนออกไปจับตามองอีกฝ่าย
พี่เจ็ดบอกว่าคนจงหยวนเป็นพวกมากเล่ห์จะวางใจไม่ได้ จับตาดูไปมาก็พบว่าอีกฝ่ายเป็นขุนนางชั้นสูงของแคว้นฉีดูเหมือนว่าจะออกมาเดินเล่น
ในแต่ละวันอีกฝ่ายเปลี่ยนสถานที่ และมองดูอย่างละเอียดรอบคอบแล้วยังนำกระดาษกับพู่กันออกมาวางบนกระดานแล้ววาดรูป ได้ยินว่านักปราชญ์ชาวจงหยวนชื่นชอบท่องกวีวาดภาพ หรือบางทีเขาต้องการวาดรูป
ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้…
หลังจากนั้นมีอยู่ครั้งหนึ่งคนที่เขาส่งไปจับตามองกัวสวี่กลับมารายงานว่าเขาเป็นขุนนางชั้นสูงจากแคว้นฉี และกำลังทะเลาะกับแม่ทัพจากกองทัพศัตรู ดูเหมือนแม่ทัพผู้นั้นไม่ต้องการให้เขาออกไปเดินเล่นทั้งสองจึงแตกคอกัน
น่าซูคิด หรือจะไม่มีปัญหาจริงๆ นักปราชญ์ที่
