นอื่นช่วยท่านเลือกซะอย่างนั้น”
ฟู่จินค่อยๆ ผลักเอกสารออกไป มันระบุชัดเจนว่ากลุ่มกบฏเฉิงโจวอ้างว่าตำแหน่งปัจจุบันไม่ถูกต้อง การลอบทำร้ายซือฮว๋ายไท่จื่อทำให้ไท่จื่อ และครอบครัวเสียชีวิตต่อมาได้ทำร้ายสายพระโลหิตของไท่จื่ออีกด้วย พวกเขากำลังพยายามทำให้ทุกอย่างถูกต้องให้ฮ่องเต้นำทายาทของซือฮว๋ายไท่จื่อกลับมา
เพียงแค่นั้นเองไม่มีอะไร ผู้คนประเภทนี้ปรากฏขึ้นหลายครั้งในแต่ละราชวงศ์ สิ่งที่ทำให้ปวดหัวมากที่สุดคือข่าวลือล่าสุดจากแหล่งที่ไม่รู้จักกล่าวว่าคุณชายสามจากตระกูลหยางที่ถูกเนรเทศออกจากเมืองหลวงนั้นเป็นลูกหลานของซือฮว๋ายไท่จื่อ
หลู่เฉียนถามด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “ท่านบอกความจริงมาท่านเป็นคนปล่อยข่าวลือเหล่านั้นออกมาหรือไม่”
ฟู่จินส่ายหน้า “ไม่”
“สองปีมานี้ท่านจัดการเรื่องต่างๆ ทำให้เรื่องอื้อฉาวระหว่างไท่จื่อและซิ่นอ๋องแพร่กระจายอย่างรวดเร็วทำให้สูญเสียอำนาจบารมีอย่างใหญ่หลวง ตอนนี้ท่านบอกว่าข่าวลือพวกนั้นไม่เกี่ยวกับท่านหรือ”
ฟู่จินพูดอย่างจริงใจ “ไม่เกี่ยวกับข้าจริงๆ ท่านลองคิดดูว่าก้าวนี้อันตรายแค่ไหน! ทางนั้นมีพวกกบฏอยู่แล้วตอนนี้ก็มีข่าวลือเช่นนี้ซึ่งเท่ากับทำให้เขาถูกแขวนอยู่บนกองไฟ ในสายตาของคนผู้น
