ที่ใดมองปราดเดียวก็รู้แล้วเรียกพวกซุนลิ่วมาพวกเราทำลายค่ายกลได้ค่อยว่ากัน”
“ขอรับ!”
จางซานเรียกคนหลายสิบคนอย่างรวดเร็วผู้คนรอบกายผู้เฒ่าเถิงแย่งกันพูด “ท่านพบวิธีที่จะทำลายค่ายกลนี้แล้วไม่ใช่หรือ พวกเราต้องทำอย่างไร หรือว่าหาตัวฆาตกรก่อน”
ผู้เฒ่าเถิงยกมือขึ้นเพื่อหยุดพวกเขาและพูดว่า “ค่ายกลนี้ไม่ได้ซับซ้อนอะไรมากนัก แต่เป็นการหาทางรวมหยินชี่เพื่อให้กระดาษยันต์มีความสมจริงมากขึ้น ทำให้แยกไม่ออกว่าอันไหนจริงเท็จ พวกเราแยกย้ายกันไปตามสถานที่ต่างๆ หากทำลายหัวใจของค่ายกลนี้ได้ก็เป็นอันจบ” เขามอบหมายงานให้แต่ละจุดมีคนไปสองคนเพื่อป้องกันการถูกฆาตกรในที่ลับสังหาร
“ผู้เฒ่าเถิง” จางซานถาม “ท่านต้องกลับไปซ่อนตัวที่ค่ายหรือไม่ ฆาตกรผู้นั้นป้องกันได้ยากจริงๆ”
ผู้เฒ่าเถิงส่ายหน้า “ข้าดูแลตัวเองได้พวกเจ้าต้องระวังตัวเอง ดูจากบาดแผลพวกนี้แล้วมีความเป็นไปได้ที่อีกฝ่ายซ่อนตัวอยู่ในที่สูง ระวังต้นไม้กับยอดเขาให้ดี”
“ขอรับ”
“ไปเถอะ”
สหายแยกย้ายกันไปทีละคนผู้เฒ่าเถิงปีนขึ้นไปบนหอสังเกตการณ์วงตาที่เฉียบคมของเขากวาดตามองที่ตั้งค่ายทีละเล็กทีละน้อย
ทันใดนั้นเขาได้ยินเสียง ‘สวบ’ ตามด้วยเสียงกรีดร้อง และส
