การปิดล้อมครั้งนี้กินเวลาสองวันเนื่องจากกองทัพหูมีจำนวนมากเกินไปจึงหยุดลงช้าๆ ตกกลางคืนกัวสวี่ยังคงนั่งดื่มอยู่ในหอประตูเมือง ผู้ที่ดื่มกับเขาคือทหารระดับล่างที่รับผิดชอบในการปกป้องเขา
ในเมืองที่ถูกปิดล้อมสุราเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม เว้นแต่เพียงดื่มไม่กี่คำเพื่อทำให้ร่างกายอบอุ่นผู้อื่นก็แบ่งให้ไม่ได้
สุราไหลผ่านลำคอจนกัวสวี่สำลักและไอออกมาซึ่งทำให้ทหารระดับล่างหัวเราะไม่หยุด “ใต้เท้าไม่เคยดื่มสุรามาก่อนหรือ”
กัวสวี่โบกมือ “จะไปเคยได้อย่างไรตอนเด็กข้ายากจนมาก ฤดูหนาวเผาถ่านไม่ได้ ต้องอ่านหนังสือกลางดึกทุกวัน อากาศหนาวจนไม่สามารถเอื้อมมือออกมาได้ ได้แต่แอบจิบสุราเล็กๆ น้อยๆ แค่กๆ สัมผัสรสเปรี้ยวนั้น…หลังจากนั้นพอได้เข้าร่วมการสอบกว่าจะได้เข้าไปในสำนักราชบัณฑิตหลวงไม่ง่ายเลยเพราะขุนนางระดับสูงไม่ชอบจึงเลิกไปสุดท้ายข้าก็ไม่ได้ดื่มมันมายี่สิบปีแล้ว”
ทหารนายนั้นประหลาดใจ “ที่แท้ใต้เท้ากัวเกิดในครอบครัวยากจนหรอกหรือ”
กัวสวี่แค่นหัวเราะ “เจ้าคิดว่าผู้ที่เป็นขุนนางมีชื่อเสียงอำนาจตั้งแต่เกิดทุกคนหรืออย่างไร ข้าเคยลำบากมาก่อนดังนั้นตอนนี้ข้าอยู่ในตำแหน่งที่สูงขึ้นจึงไม่รู้สึกละอายใจเพราะข้าทำงานหนักเพื่อได้มันมา!”
แล้วเหตุใดเขาถึงตกลงมาก็เพราะมีปัญหาเรื่องชู้สาวอย่างไรเล่า วัยหนุ่มยิ่งโลภมากยิ่งเสียใจ เฉิงซินเยว่เด็กสาวข้างบ้าน ในตอนนั้นครอบครัวยากจน แต่พอมองอีกทีเขาถูกเพื่อนบ้านชี้หน้าด่าต่อม
