าเมื่อเขาโตขึ้นกลับอยากจะแต่งงานกับตนเพื่อรับใช้มารดา ไหนตอนแรกผู้ใดบอกว่ามารดาเขาไม่โชคดีพอที่จะให้ลูกสะใภ้ปรนนิบัติอย่างไรเล่า
หลังจากพูดถึงเรื่องราวในอดีตเหล่านี้แล้วด้วยฤทธิ์สุรา กัวสวี่ปาดน้ำตา และพูดว่า “น้องชาย บอกตามตรงว่าเมื่อข้ามาถึงที่รกร้างแห่งนี้ก็แค่อยากให้ท่านแม่ ลูกสะใภ้ และลูกๆ ได้มีชีวิตที่ดี จึงอยากทำอะไรที่ยิ่งใหญ่อย่างยอมเสี่ยงชีวิตของตัวเองเพื่อปกป้องบ้านเมืองไม่อยากได้อะไรมากกว่านี้ แต่ถ้าเรารักษามันไว้ไม่ได้แม้กระทั่งชีวิตจะดูแลพวกเขาได้อย่างไร…”
นายทหารรู้สึกเศร้าใจ “ที่ใต้เท้ากล่าวมาก็ถูกพวกเราพยายามอย่างหนักอยู่ด้านนอก แค่ต้องการสร้างชีวิตที่ดีให้ครอบครัวของเรา และสร้างอนาคตที่ดีให้กับตัวเอง”
สถานะของทั้งสองคนแตกต่างกันมาก แต่กลับกลายเป็นพี่น้องปรองดองกันอย่างรวดเร็ว หลังจากดื่มสุราเสร็จนายทหารผู้น้อยก็กอดกัวสวี่แล้วตะโกนเรียกพี่ชาย “ข้าเคยคิดว่าข้าราชการพวกนั้นน่ารังเกียจไม่คิดว่าจะมีคนอย่างพี่ชายอยู่ด้วย วันนี้คำพูดของพี่ชายที่บอกกับข้าออกจากก้นบึ้งของหัวใจ ข้าเองก็จะพูดกับพี่ชายจากก้นบึ้งของหัวใจเช่นกัน ตราบใดที่น้องยังมีชีวิตอยู่จะไม่ปล่อยให้ธนูของหูเหรินสัมผัสตัวท่านแน่!”
กัวสวี่หัวเราะ “น้องชายพูดแล้วรักษาคำพูดด้วย! ชีวิตของข้ามอบให้แก่เจ้าแล้ว!”
“น้องชายแสนดีจนข้าไม่รู้จะพูดอะไรเลย!” ทั้งสองยังคงร้องเพลงต่อไป
“บุรุษยามเกิดมาบนโลกนี้ตระหนักได้ว่าต้อ
