ห้พวกเขารอนานเกินไป ใช้เวลาเพียงสองวันทหารม้าของหูเหรินก็ปรากฏตัวขึ้นในสายตาของกองทัพแคว้นฉี
ทหารนับจำนวนแล้วกลับไปรายงาน “ประมาณสองหมื่นนายขอรับ”
เหล่าแม่ทัพต่างโล่งใจ สองหมื่นถือว่ายังดี
อาสวนกระซิบเป็นการส่วนตัว “สามพันต่อสองหมื่นดีตรงไหนหรือขอรับ”
“ก็ดีกว่าสามพันต่อหนึ่งแสนใช่หรือไม่” หมิงเวยถาม “เห็นเจ้าดูไม่มีความหวังเลย ต้องการนัดหมายเส้นทางสู่ปรโลกสักหน่อยหรือไม่”
“…ช่างเถอะขอรับ”
……………
